YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/2009
KARAR NO : 2023/194
KARAR TARİHİ : 25.01.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının 24.02.2014 tarihli ve 2013/4170 soruşturma sayılı iddianamesi ile; sanık … hakkında nitelikli hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davasının açılmıştır.
2. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.03.2015 tarihli ve 2014/94 Esas, 2015/220 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.03.2015 tarihli ve 2014/94 Esas, 2015/220 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 18.06.2019 tarihli ve 2018/16829 Esas, 2019/10380 Karar sayılı ilâmıyla;
” 1-18.11.2013 tarihli suç tutanağı ile olay yeri tespit tutanağı içeriğine göre, sanığın orman muhafaza memurları tarafından yakalandığında, suça konu orman emvallerini aldığı yeri gösterdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,
2-Suçta kullanılan 45 R 7106 plakalı kamyonete ait ruhsatın onaylı suretinin getirtilerek, şayet ruhsat sahibi sanıktan başka bir kimse ise ruhsat sahibinin de malen sorumlu kişi olarak dinlenmesi, araç ile çalınan orman emvalinin değerinin orantılı olup olmadığının tespit edilmesi, müsadere kararının işlenen suça nazaran daha ağır ve hakkaniyete aykırı sonuçlar doğurup doğurmayacağı hususunun da karar yerinde tartışılarak, aracın müsadere edilip edilmeyeceği hakkında mahallinde bir karar verilmesi gerekirken, müsadere hususunda herhangi bir karar verilmemiş olması,
3-Suça konu orman emvalinin akıbeti konusunda herhangi bir karar verilmemesi,
4-1136 sayılı Kanunun 168. maddesi ile hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 13. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, mahkumiyetine karar verilen sanık aleyhine ve kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2020 tarihli ve 2019/340 Esas, 2020/71 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 168 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve suça konu orman emvalinin müsaderesine karar verilmiştir.
5. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2020 tarihli ve 2019/340 Esas, 2020/71 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 23.11.2020 tarihli ve 2020/7935 Esas, 2020/11760 Karar sayılı ilâmıyla;
” 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesi uygulanırken etkin pişmanlık indirim oranının aynı maddenin ikinci fıkrasındaki sınırlama nedeniyle 1/2’den fazla ve 2/3’e kadar (2/3 dahil) olması gerektiği dikkate alınmaksızın, sanığa verilen cezada 1/2 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayin edilmesi, ”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
6. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2021 tarihli ve 2020/377 Esas, 2021/80 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 168 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve suça konu orman emvalinin müsaderesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri;
1. Atılı suçu işlemediğine,
2. Cezanın paraya çevrilmesine,
3. Vesaire,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık …’nın 16.11.2013 tarihi saat 18.45 sıralarında sevk ve idaresindeki ve üzerinde orman emvali yüklü 45 . …. plakalı kamyoneti ile Çakırlar Köyünden Tiyelti köyü istikametine doğru giderken lastiğinin patlaması sonucu aracı yol kenarına çekerek beklediği sırada jandarmanın olay yerine giderek sanığın kamyonetinde yüklü orman emvalini görünce orman muhafaza memurlarına haber verdiği ve orman muhafaza memurlarınca 18.11.2013 tarihli suç tutanağı düzenlendiği anlaşılmıştır.
2. Sanığın alınan savunmasında özetle ” kamyoneti ile Çakırlar Köyüne odun toplamaya gittiğini, Çakırlar Köyü’ndeki orman yolunda 27 nolu üretim sahasındaki kesilmiş odunları toplayarak aracına yüklediğini ve … istikametine giderken aracının lastiğinin patladığını” şeklinde savunmada bulunarak suçunu ikrar ettiği anlaşılmıştır.
3. Orman muhafaza memurlarınca tanzim olunan, 18.11.1013 tarihli; ” … suça konu emvallerin Çakırlar ile Alacalar köyü arasında bulunan Değirmendere mevkinde 27 nolu üretim bölmesinde vahidi fiyat ile üretim yapan kesim işçimiz H. Ö’ nün üretmiş olduğu emvallerden (teslim alınmayan) aldığını, yerinde gösterdiği… ” şeklinde suç tutanağı dava dosyasında mevcuttur.
4. 18.11.2013 tarihli olay yeri tespit tutanağı dosyada mevcuttur.
5. Orman İşletme Müdürlüğü’nün 130,00 TL zarara ilişkin yazısı dosyada mevcuttur.
6. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (5) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Atılı Suçu İşlemediğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden
Sanık savunması, olay yeri tespit tutanağı, suç tutanağı ve Hukukî Süreç başlığı altında (5) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmları karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Cezanın Paraya Çevrilmesine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden
Sanığın 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesi kapsamındaki seçenek yaptırımlar yönünden; ” sanığın adli sicil kaydına tekerrüre esas sabıkalarının bulunması ve suç işlemeye meyilli kişiliği nazara alınarak takdiren indirim yapılmamış, belirtilen kamu zararını gidermemesi, adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkalarının bulunması ve bir daha suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat edinilmemesi nedeniyle…” şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeler ile paraya çevirme hükümlerin uygulanmamasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
C. Ancak;
… 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2021 tarihli ve 2020/377 Esas, 2021/80 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen suça konu orman emvalinin katılan kuruma ait olduğunun sabit olması karşısında, katılan kuruma iadesine karar verilmesi gerekirken müsaderesine karar verilmesi, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde C paragrafında açıklanan nedenle … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2021 tarihli ve 2020/377 Esas, 2021/80 kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 5 nolu bendinde “TCK 54. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE” cümlesinin çıkarılarak yerine “katılan kuruma iadesine” eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.01.2023 tarihinde karar verildi.