Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2020/18698 E. 2023/106 K. 18.01.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/18698
KARAR NO : 2023/106
KARAR TARİHİ : 18.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin

bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 11.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 … maddeleri uyarınca cezalandırılması talep edilmiştir.
2. Gebze 4.Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2016 tarihli ve 2015/1225 Esas, 2016/478 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iftira suçundan kanuni dayanağı belirtilmeksizin ”sanığın iftira kastı ile hareket ettiğine dair yeterli delil bulunmadığından” şeklindeki gerekçe ile beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz isteği atılı suçun sabit olduğu ve somut bir nedene dayanmayan sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın araç hırsızlığına karıştığı ve hakkında yürütülen soruşturma kapsamında alınan beyanında gerçekleştirdiği hırsızlık fiilinde müştekinin de yanında olduğu, müştekinin aracı çaldıktan sonra kendisinin de araca binerek olay yerinden uzaklaştıklarını belirterek müşteki hakkında hırsızlık suçundan soruşturma başlatılmasını sağlamak amacıyla müştekiye iftira ettiği iddiasına ilişkindir.
2. Sanık savcılık ifadesinde aracı çalanın kendisi olmadığını, müştekinin aracı çalıp yanına gelerek kendisini aldığını belirtirken, mahkemedeki savunmasında suçu beraber işlediklerini hatırladığını, bu şekilde bir çok suçtan ceza aldığını, diğer suçlarla karıştırmış olabileceğini belirtmektedir.
3. Müşteki kendisine iftira atıldığını,suç tarihinde yurt dışında olduğunu beyan etmiştir.
4. Müştekinin 25.11.2014 tarihinde Türkiye’den çıkış yapıp 10.05.2015 tarihinde tekrar ülkeye giriş yaptığını gösteren pasaport bilgileri dosyada mevcuttur.
5. Dava dosyasında mevcut kamera görüntülerinde, suça konu aracın anahtarını vale kulübesinden alıp aracı çalan kişinin sanık olduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.
Bu itibarla, sanığın hakkında delil yetersizliği nedeniyle beraat kararı verilen müşteki ile hırsızlık fiilini birlikte gerçekleştirdikleri şeklinde ifade vererek hakkında soruşturma açılmasını sağladığı hususu sabittir. Müştekinin ise sanığın iddia ettiği fiilin meydana geldiği 29.12.2014 tarihinde yurt dışında olduğu pasaport kayıtlarından anlaşılmıştır. Açıklanan deliller karşısında sanığın suç işlemediğini bildiği bir kimseye hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını sağlamak üzere yetkili makamlara bildirimde bulunmak suretiyle iftira suçunu işlediği anlaşılmaktadır. Bu itibarla, sanık hakkında kanuni dayanağı da gösterilmeksizin beraat kararı verilmesi hukuka aykırıdır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Gebze 4.Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2016 tarihli ve 2015/1225 Esas, 2016/478 Karar sayılı kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.01.2023 tarihinde karar verildi.