YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/28054
KARAR NO : 2023/659
KARAR TARİHİ : 25.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
…(…) … Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2016/66 Esas, 2016/236 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
Tebliğnamede tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısı temyiz isteği, mağdur ile tanık …’nın beyanı örtüştüğünden sanık hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Mağdur ile sanığın komşu oldukları ve suç tarihinde aralarında çıkan tartışmada sanığın mağdura “Sizi delecem size sıkacağım.” diyerek tehditte bulunduğu iddiası ile kamu davasının açıldığı belirlenmiştir. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, taraflar arasında ailecek önceye dayalı husumet bulunduğundan tanık …’nın beyanına itibar edilmeyip mağdur …’ın çelişkili anlatımları da dikkate alındığında itibar edilmeyen hazırlık aşamasındaki soyut iddiası dışında sanığın cezalandırılmasına elverişli somut ve yeterli delil bulunmadığından, isnat edilen eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sabit olmaması karşısında sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verildiği belirlenmiştir.
2. Sanığın, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği yönünde savunma yaptığı anlaşılmıştır.
3. Mağdurun soruşturma aşamasında;
“..Bize tehditvari konuşarak ‘sizi delecem, size sıkıcam’ gibi buna benzer kelimeler söyledi…”
Şeklinde, kovuşturma aşamasında;
“…ben sanığın bana ‘sizi delecem, sizi sıkıcam’ şeklinde söz söylediğini söylemiştim, ancak kendisi kabul etmiyorsa o onun söylediği doğru olsun….”
Şeklinde, olayın gelişimine ilişkin farklı anlatımlarının bulunduğu belirlenmiştir.
4. Mağdurun eşi olan tanık …’nın her aşamada sanık ile aralarında husumet olduğunu beyan ettiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında beraat kararı verilmiş olmakla tebliğnamedeki basit yargılama usulünün uygulanması gerektiği yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.
2. Sanık savunması, mağdurun soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki anlatımlarında olayın gelişimine ilişkin çelişki bulunması, dosya kapsamından sanık ile mağdur ve mağdurun eşi olan tanık … arasında husumet olduğunun anlaşılması karşısında, Mahkemece verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeminin kararında O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.01.2023 tarihinde karar verildi.