Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2020/18313 E. 2023/141 K. 19.01.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/18313
KARAR NO : 2023/141
KARAR TARİHİ : 19.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bergama Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 03.11.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Bergama 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 24.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği, suçun sabit olduğuna, bir kısım tanıkların yalan beyanda bulunduklarına ve somut bir sebebe dayanmayan sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın 08.04.2013 tarihinde Dr. … … … Devlet Hastanesi Başhekimliği’ne başvurarak, doktor olan ve anestezi uzmanı olarak görev yapan katılanın kendisine psikolojik şiddet uyguladığı ve mobbing yaptığını ifade … işlemediğini bildiği bir fiil ile ilgili şikayette bulunmak suretiyle idari soruşturma açılmasını sağlayarak, iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. Sanığın başvuruları sonrasında katılan hakkında, katılanın sanık hakkında tuttuğu tutanakları başhekimliğe bildirmesi neticesinde sanık hakkında disiplin soruşturmaları açıldığı, bu soruşturmaların aynı disiplin dosyasında yürütüldüğü anlaşılmıştır. Disiplin soruşturması neticesinde 12.03.2014 tarihli disiplin soruşturma raporu ile katılan hakkında 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun (657 sayılı Kanun) disiplin kuralları uyarınca katılan hakkında herhangi bir işlem yapılmasına gerek olmadığı, aynı disiplin soruşturma raporunda sanık hakkında 657 sayılı Kanun’un 125 … maddesinin (A) bendinin (e) fıkrasında belirtilen uyarma cezası ile tecziyesinin uygun olacağı yönünde görüş bildirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Suç tarihinin 08.04.2013 yerine 15.01.2014 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.
Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; sanığın aşamalardaki savunmalarına, tanık beyanlarına, olgu ve olaylar kısmında yer verilen disiplin soruşturma raporu ile dosya içeriğine, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin 2709 sayılı T.C. Anayasası’nın 74 üncü maddesinde düzenlenen şikayet ve dilekçe hakkı kapsamında kaldığı yönündeki değerlendirmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, katılan vekilinin suçun sabit olduğuna, bir kısım tanıkların yalan beyanda bulunduklarına ve somut bir sebebe dayanmayan diğer temyiz nedenlerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bergama 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 24.05.2016 tarihli ve 2015/594 Esas, 2016/341 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.01.2023 tarihinde karar verildi.