YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4543
KARAR NO : 2023/53
KARAR TARİHİ : 10.01.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I.HUKUKİ SÜREÇ
A. Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.09.2020 tarihli ve 2020/3 Esas, 2020/200 Karar sayılı kararı
ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188 nci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının ”b” bendi, 62 nci maddesi, 52 inci maddesinin ikinci
ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 54 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 55 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 19.01.2021 tarihli ve 2020/1155 Esas, 2021/91 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Sanık ile kullanıcı tanık arasında herhangi bir alışverişin gerçekleşmediğine,
2. Kullanıcı tanığın mahkemedeki beyanları yerine kolluk ifadesine itibar edildiğine,
3. Sanığın kullanıcı olduğuna,
4. Ele geçen uyuşturucu maddelerin satışa hazır halde bulunmadığına,
5. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
6. Koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Kanun’un 188 nci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca cezanın artırıldığına,
7. Eksik araştırma sonucunda karar verildiğine,
8. Tanık ifadelerinin çelişkili olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanık ile kullanıcı tanığın birbirlerinden bir şeyler alıp verdiklerinin görülmesi üzerine tanık ve sanığın yakalandığı, tanıkta bir paket esrar, sanıkta ise on paket esrar ele geçirildiği, tanığın ele geçen uyuşturucu maddeyi sanıktan aldığını beyan ettiği, ayrıca tanık ve sanıkta ele geçen uyuşturucu maddelerin aynı şekilde paketlendiği ve aynı nitelikte olduğu, suçun işlendiği yerin camiye 200 metreden yakın olduğu dikkate alındığında, sanığın suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmediği ve uyuşturucu madde ticareti yaptığı gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk derece mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, bölge adliye mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış olmakla; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Uyuşturucu madde alışverişinin kolluk görevlilerince görüldüğü, tanığın müdafii huzurunda alınan kolluk ifadesinde uyuşturucu maddeyi sanıktan satın aldığını beyan ettiği, sanıkta kullanım sınırının üzerinde ve on ayrı paket halinde esrar ele geçtiği anlaşıldığından, ilk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 19.01.2021 tarihli ve 2020/1155 Esas, 2021/91 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,10.01.2023 tarihinde karar verildi.