YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/29043
KARAR NO : 2023/472
KARAR TARİHİ : 23.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, hakaret suçundan; 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
Tebliğname’de hakaret ve tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Hükmü temyiz eden sanığın temyiz isteğinin; suç tarihinde cezaevinde olduğuna, askerlik yaptığı dönemde bipolar duygulanım bozukluğu hastalığına yakalandığına, cezaevinde hastalığının iyice arttığına, hastalığı nedeniyle şikâyetçiye yönelik eylemde bulunduğuna, olay sonrasında dahi fiilinin ne olduğunu hatırlayamadığına, buna ilişkin raporunun ekte olduğuna, mahkemenin karar vermeden önce 5237 sayılı Kanun’un 32 inci maddesinin uygulanması ihtimaline karşı tedavisine ilişkin ilgili evrakı getirtip fiilin anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin olup olmadığının tespiti için Adli Tıp Kurumuna sevk etmesi gerektiğine ve kovuşturmanın eksik yapıldığına yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın kamu görevlisi olan şikâyetçiye karşı, tutanak tanıklarının önünde sinkaflı kelimeler kullanmak suretiyle üzerine atılı kamu görevlisine karşı görevinden dolayı alenen hakaret ve “Senin kafanı koparacağım.” demek suretiyle tehdit suçlarını işlediği iddia ve kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
1.Sanığın temyiz sebepleri yönünden; sanık hakkında, temyiz dilekçesinin ekinde bulunan ve … Devlet Hastanesi Sağlık Kurulu tarafından düzenlendiği anlaşılan raporda, sanığa bipolar duygulanım bozukluğu teşhisi konulduğunun belirtilmesi karşısında, suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesi uyarınca “Akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı.” konusunda yöntemince rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2.Sair yönlerden, sanığın hakaret eylemini cezaevinde gerçekleştirmesi karşısında, aleniyet unsurunun gerçekleşmediği gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması, nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.
3.Açıklanan gerekçe çerçevesinde Tebliğname’deki onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.01.2023 tarihinde karar verildi.