YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5829
KARAR NO : 2023/557
KARAR TARİHİ : 17.01.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı CMK) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Katılan … Kurulunun şikayet üzerine yürütülen soruşturma neticesinde, sanığın 5187 sayılı Kanun’un 18 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/213 E., 2016/68 K. sayılı kararı ile suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz istemi,
1. Mahkemece, kesinleşmiş mahkeme kararı olan Ankara 8. SCH kararı tartışılarak yargılamanın kapsamı dışına çıkıldığına ve kesin hükmün bağlayıcılığı kuralının ihlal edildiğine,
2. Tebligat usule uygun olup, aksi düşünülse bile kararın kesinleşmesi ile tekzip metni yayınlandığından artık sanığım muttali olduğunun kabulü gerektiğine,
3. Suçun unsurları oluştuğuna
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılan vekilinin, sanığın sorumlu yazı işleri müdürü olduğu ulusal çapta yayımlanan günlük gazetenin 03.07.2015 tarihli nüshasının 22. sayfasında yayımlanan yazı ile ilgili olarak gönderdikleri düzeltme ve cevap yazısının yayımlanmaması üzerine yaptığı başvuru neticesinde Ankara 7. Sulh Ceza Hakimliğine başvuruda bulunulmuş, anılan mahkemece düzeltme ve cevap yayımlanması istemi kabul edilmiş, sanığın bu kararı itirazı reddedilerek karar 15.10.2015 tarihinde kesinleşmiştir.
2. Kesinleşen karar 28.10.2015 tarihinde sanığın çalıştığı gazeteye tebliğ edilmiştir.
3. Dosya arasında bulunan ilgili gazete nüshalarına göre, düzeltme ve cevap yazısı, 30.10.2015 tarihinde, 5187 sayılı Kanun’un 14 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki düzenlemeye aykırı şekilde, başlığı farklı puntolarla ve farklı sütunda yayımlanmıştır.
IV. GEREKÇE
1. Her ne kadar Mahkemece kararın sorumlu yazı işleri müdürü olan sanığa tebliğ edilmesi gerekirken, çalıştığı gazeteye tebliğ edildiği, bu haliyle kararın sanığa tebliğ edilmemiş olması nedeniyle suçun da oluşmayacağı gerekçesiyle beraat kararı vermiş ise de Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 04.02.2019 tarihli ve 2016/1824 E., 2019/3675 K. sayılı, 06.05.2019 tarihli ve 2019/973 E., 2019/7894 K. sayılı kararlarında da işaret edildiği üzere, düzeltme ve cevap metninin süresi içinde yayımlandığı, dolayısıyla sorumlu müdür sanığın düzeltme ve cevabın yayımlanması yönündeki kesinleşen karardan
haberdar olduğu, bu yönüyle de Mahkeme kararında belirtilen emsal kararların somut uyuşmazlığa uygulanabilir olmadığı, bu itibarla Mahkemenin, düzeltme ve cevap yazısının yayımlanmasına dair kesinleşmiş kararın sanığa tebliğ edilmediği kabulüyle beraat kararı vermesi hukuka aykırı bulunmuştur.
2. 5187 sayılı Kanunun 14 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca düzeltme ve cevap yazısının, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlaması gerekmektedir. Ancak dosya arasındaki gazete nüshalarının tetkikinde, düzeltme ve cevap yazısının aynı sütunda yayımlanmadığı, ayrıca yazı başlıklarının puntolarının da aynı olmadığı dolayısıyla düzeltme ve cevap yazının 5187 sayılı Kanun’un 14 üncü maddesinin birinci fıkrasına uygun yayımlanmadığı ve sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluştuğu anlaşılmıştır. Bu nedenle tebliğnamedeki onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/213 E., 2016/68 K. sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.01.2023 tarihinde karar verildi.