YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/3874
KARAR NO : 2022/8840
KARAR TARİHİ : 08.12.2022
MAHKEMESİ : … BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 44. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 14.07.2017 tarih ve 2013/688 E. – 2017/668 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi’nce verilen 18.03.2021 tarih ve 2020/256 E. – 2021/286 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkillerinin … mirasçıları olup murisin 18.07.2013 tarihinde vefat ettiğini, murisleri hakkında davalı tarafından Tekirdağ 1. İcra Müdürlüğü’nün 2013/5584 sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığının öğrenildiğini, murisin davalı ile hiçbir hukuki ilişkisi bulunmadığını, murisin, davalının babası ile hukuki ilişkisi olduğunu, bononun bedelsiz olduğunu ileri sürerek müvekkillerinin murisi …’ün davalıya borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, bononun mücerret bir borcu gösterdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, ispat yükümlülüğünün davacılara ait olduğu davacıların iddiasını ispatlayacak nitelikte bononun tarafların anlaşmasına aykırı şekilde doldurulduğu ve davacıların davalıya borçlu olmadığını ispatlayacak nitelikte yazılı delil sunamadığı, davacılar vekilinin yemin deliline başvurmayacaklarını beyan ettiği anlaşılmakla, davacı tarafça ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı, davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 08/12/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.