YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10509
KARAR NO : 2023/446
KARAR TARİHİ : 16.02.2023
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çarşamba 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2015/185 Esas, 2016/291 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 21.10.2020 tarihli ve 2020/7839 Esas, 2020/14227 Karar sayılı ilâmı ile;
“1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas – 2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesine aykırı davranılması,
2) Mağdurun yaralanmasına ilişkin … Gazi Devlet Hastanesinde görevli ortopedi ve travmatoloji uzmanı tarafından düzenlenen ve hükme esas alınan raporun adlî tıp kriterlerine uygun olmayıp hükme esas alınacak yeterlilikte bulunmadığı anlaşılmakla, mağdurun, geçici ve kesin raporları ile yaralanmasına ilişkin tüm tıbbî evrakları ile birlikte en yakın Adlî Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek, 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor aldırılması gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz rapor ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
3) Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas – 367 sayılı kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereğince asgâri seviyede (1/4) oranında haksız tahrik indirimi uygulanması gerekirken, yazılı şekilde (1/2) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,”
Nedenleriyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.
3. Çarşamba 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2021 tarihli ve 2021/70 Esas, 2021/554 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri;
1. Hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Hapis cezasının adlî para cezasına çevrilmesi gerektiğine,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Pazarcılıkla uğraşan sanık ve mağdur arasında olay günü tezgah açma sırasında yol geçişine engel olduğundan bahisle ilk haksız hareketin kimden geldiği tespit edilemeyen şekilde çıkan kavga sırasında, sanığın nacakla vurmak suretiyle mağduru elinden basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Sanık üzerine atılı suçu tevilli ikrar etmiştir.
3. Bilgi sahibi olan tanıkların beyanları dava dosyasında mevcuttur.
4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiş ve gerekleri yerine getirilmiştir.
5. Bozma ilamı sonrası yapılan yargılama sırasında bozma ilamı doğrultusunda … Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan, 19.03.2021 tarihli adlî muayene raporunda;
“Kişide sol elde 12-13 cm’lik kesiye neden olan yaralanmasının;
1- Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı,
2- Basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı,
3- Kemik kırığı tarif edilmediği,
4- Duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesine neden olmadığı kanaatini bildirir rapordur.”
Şeklindeki görüşlerine yer verildiği tespit edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Beraat Kararı Yönünden
Mağdurun aşamalardaki istikrarlı anlatımları ile uyumlu adlî rapor içeriği, tanık anlatımları ve sanığın tevilli ikrarı karşısında, sanığın eyleminin sübuta erdiğinin kabulü ile dosyada mevcut deliller ile hakkında yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Adlî Para Cezasına Çevirme Yönünden
5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesi uyarınca kısa süreli (1 yıl ve daha az) hapis cezalarının adlî para cezasına çevrilmesi mümkün olup sanık hakkında neticeten 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi nedeniyle kısa süreli olmayan hapis cezasının adlî para cezasına çevrilmesi mümkün olmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çarşamba 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2021 tarihli ve 2021/70 Esas, 2021/554 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.02.2023 tarihinde karar verildi.