YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/5845
KARAR NO : 2009/2518
KARAR TARİHİ : 20.04.2009

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin maliki olduğu araca, davalının maliki olduğu aracın çarparak hasara neden olduğunu ileri sürerek sigortalısına ödenen miktardan kalan 358.00 YTL’nin ödeme tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, duruşmada kusura ve hasar tutarına itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.
Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kabulü ile 358.00 YTL’nin 24.9.2002 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir
217.2004 tarih, 25529 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK’nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 21.7.2004 tarihinden sonra 1.000.000.000 TL’ye çıkarılmıştır.
Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle

REDDİNE ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 20.4.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.