YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/30037
KARAR NO : 2023/397
KARAR TARİHİ : 19.01.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu … Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın, görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ile 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın, görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi, usul ve Kanun’a aykırı olarak verilen cezanın ağır olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın olay anında önünde bulunan kağıda sarılı esrar maddesinin şikâyetçi polis memuru tarafından alınması ve hakkında işlem yapılmasını engellemek amacıyla şikâyetçinin eline vurarak onun görevini yapmasını engellediği iddiasıyla açılan davada Mahkemece eylem sabit kabul edilerek sanığın sübut bulan suçtan cezalandırılmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Şikâyetçi beyanı, tanık ifadeleri, 17.05.2015 tarihli olay tutanağı ile tüm dosya kapsamından, sanığın suç unsuru olan maddeyi tespit etmek isteyen kolluk görevlisinin eline vurmak suretiyle atılı suçu işlediği, ilgili kanun maddesinde belirtilen cezanın alt hadden uygulandığı, 5237 sayılı Kanunu’nun 50 nci, 51 inci ve 62 inci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmama gerekçelerinin kararda gösterildiği, adli sicil kaydına göre de tekerrüre esas sabıkasının bulunduğu anlaşılmakla sanığın sübut bulan suçtan cezalandırılmasına yönelik Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,
Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
19.01.2023 tarihinde karar verildi.