YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/2266
KARAR NO : 2023/227
KARAR TARİHİ : 26.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 01.12.2009 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 53 üncü ve 63 üncü maddeleri uyarınca, çocuğun cinsel istismarı suçundan 103 üncü maddesinin 1 … fıkrasının (b) bendi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.06.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan uygulama maddesi gösterilmeksizin beraat kararı verilmiştir. Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu ise … olmayanla cinsel ilişki suçuna teşebbüs suçu kabul edilerek 5237 sayılı Kanun’un 104 üncü maddesi, 35 … maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 15 … hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin mahkumiyet hükmü kurulup verilip hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiştir.
3. İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin 05.06.2013 tarihli kararının katılan … vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 17.03.2020 tarihli ve 2019/8959 Esas, 2020/11686 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükmünün, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmasına karar verilmiştir.
4. İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.12.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, müvekkiline iftira atıldığına, Yargıtay bozma ilamı sonrası tanıkların, mağdurun ve müştekilerin dinlenilmeden karar verildiğine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sanık tarafından gerçekleştirildiğine dair somut ve kesin delil bulunmadığına, mağdur ve tanık ifadelerinin hayatın olağan akışına uygun olmadığına vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, parkta arkadaşı ile oturan katılan mağdurun sanık tarafından parkın çalılıklarının bulunduğu kısmına cinsel istismarda bulunmak amacıyla cebir ile götürülerek hürriyetinin kısıtlandığı iddiasına ilişkindir.
2. Kolluk görevlilerince olaya ve olayın intikaline ilişkin 28.11.2009 tarihli tutanak tutulduğu anlaşılmıştır.
3. İlk Derece Mahkemesince, Dairemizin 17.03.2020 tarihli ve 2019/8959 Esas, 2020/11686 Karar sayılı bozma ilamına uyularak karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde; mağdurun aşamalardaki beyanlarına, olayın görgü tanığı Ö.S’nin beyanlarına, mağdur ile tanık Ö.S’nin beyanlarını doğrular nitelikteki 28.11.2009 tarihli tutanağa ve tutanak mümzilerinin beyanları ile tüm dava dosyası kapsamına, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiinin Temyiz Sebepleri bölümünde yer verilen temyiz nedenlerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.12.2021 tarihli ve 2020/314 Esas, 2021/1029 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.01.2023 tarihinde karar verildi.