Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2008/5290 E. 2009/1049 K. 03.03.2009 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/5290
KARAR NO : 2009/1049
KARAR TARİHİ : 03.03.2009

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, davacı vekilince süresi dışında ve davalı vekilince süresinde temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait araca, davalının işleteni ve sürücüsü olduğu aracın çarpması sonucunda hasar gördüğünü ileri sürerek, hasar bedeli olan, 3.687,00 YTL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın meydana gelmesinde davalı araç sürücüsünün 6/8 oranında kusurlu olduğu, davacı tarafından hasarın giderilmesi için fatura ya da harcama belgesi ibraz edilmemesi nedeni ile zararın tayininde KDV’nin dikkate alınmadığı gerekçesi ile, davanın kısmen kabulüne, 1.861,50 YTL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Mahkeme ilamı, davacı vekiline 26.06.2008 tarihinde tebliğ edilmiş olup, davacı vekili tarafından, HUMK`nun 437/1’nci madde hükmünde yazılı 8 günlük yasal temyiz süresi geçirildikten sonra, 07.07.2008 günü temyiz edilmiştir. Aynı Yasa’nın 432/4’ncü madde hükmüne göre de süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi,01.06.1990 gün ve 1989/3 esas, 1990/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince Yargıtay tarafından da bu konuda karar verebileceğinden, temyiz isteminin süre yönünden reddi gerekmiştir.
2-Davalının temyiz itirazlarına gelince, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın

hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlere davacı vekilinin temyiz isteminin reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 60.00’ar TL temyiz başvuru harcının davalı ve davacıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 75.50 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 3.3.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.