Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2022/16391 E. 2023/28 K. 09.01.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/16391
KARAR NO : 2023/28
KARAR TARİHİ : 09.01.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na Muhalefet

Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.07.2014 tarihli ve 2014/5946 İddianame numaralı iddianamesiyle sanık … hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na (5607 sayılı Kanun) Muhalefet suçundan, aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin on sekizinci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hak yoksunluklarına karar verilmesi ve kaçak eşyanın müsaderesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2014 tarihli ve 2014/713 Esas, 2014/986 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin on sekizinci fıkrası gereği kurulan mahkûmiyet hükmünün Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 09.12.2020 tarihli ve 2019/28534 Esas, 2020/18305 Karar sayılı kararı ile bozulduğu, ardından adı geçen Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda 14.09.2021 tarihli karar ile 5607 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan

kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, katılan Gümrük İdaresi vekilinin bu karara yönelik itirazının Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.10.2021 tarihli ve 2021/3163 Değişik İş sayılı kararı ile reddi üzerine söz konusu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 24.10.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.12.2022 tarihli ve KYB-2022/135816 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.12.2022 tarihli ve KYB-2022/135816 sayılı kanun yararına bozma isteminin “Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/09/2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş ise de;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 20/09/2021 tarihli 2021/10150 esas, 2021/12427 karar sayılı ilamında “..Sanığın adli sicil kaydında yer alan kasten yaralama suçundan verilen Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2019 tarihli ve 2019/394 Esas, 2019/718 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 31.01.2020 tarihinde kesinleşmesi üzerine bu suç yönünden sanık hakkında denetim süresi başlamıştır. Böylece CMK’nin 231/8. maddesindeki; “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez” şeklindeki düzenleme gereğince inceleme konusu kasten basit yaralama suçu yönünden sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyecektir. Sanığın inceleme konusu kasten basit yaralama suçunu adli sicil kaydındaki kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşme tarihinden önceki bir tarihte gerçekleştirmiş olmasının önemi bulunmamaktadır. Zira sanığın bu suçtan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi 31.01.2020 tarihinde başlamış ve incelenen kasten basit yaralama suçundan mahkemece 30.09.2020 tarihinde karar verilmiştir. 31.01.2020 tarihinden sonra sanık hakkında kasıtlı bir suçtan yeni bir hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi mümkün bulunmamaktadır…” şeklinde açıklamaya yer verildiği,

Dosya kapsamına göre, sanığın sabıkasında daha önce işlemiş olduğu nitelikli dolandırıcılık suçu nedeniyle, Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/03/2010 tarihli ve 2010/33 esas, 2010/51 sayılı kararı ile verilen ve 19/03/2010 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına dair kararının bulunduğu, incelemeye konu dosyaya ilişkin suçun ise anılan denetim süresi içerisinde 20/06/2014 tarihinde işlediğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Kanun’un 231/8. maddesindeki “… Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” şeklindeki hükme nazaran, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilemeyeceği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
1.Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.09.2021 tarihli ve 2021/77 Esas, 2021/1597 Karar sayılı kararı ile sanık … hakkında 5607 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan netice olarak kurulan 1 yıl 15 gün hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası gereği kamu zararının giderilmesi koşuluyla açıklanmasının geri bırakıldığı ve objektif koşullar yönüyle yapılan değerlendirmede sanığın engel sabıkasının bulunmaması şeklindeki gerekçeye dayanıldığı anlaşılmıştır.

2.5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanık, beş yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulur. Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez…” şeklinde hüküm içermekte olup, denetim süresi içinde yeniden kasıtlı suç işleyen kişi hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmeyeceğine ilişkin bu düzenleme 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

3.Sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde, Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.03.2010 tarihli ve 2010/33 Esas, 2010/51 Karar sayılı kararı ile sanık …’ın 25.09.2005 tarihinde işlediği suçlar nedeniyle kurulan mahkumiyet hükümlerinin açıklanmasının geri bırakıldığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 19.03.2010 tarihinde kesinleştiği, sanığın 5 yıllık denetim süresi içinde 20.06.2014 tarihinde 5607 sayılı Kanun’a muhalefet suçunu işlediği anlaşılmış ise de suç tarihinden sonra 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 72 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasında yapılan değişiklikten önce işlenen suçlarla ilgili olarak aynı Kanun’un 231 inci maddesi uyarınca verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel teşkil etmeyeceği anlaşılmış, bu itibarla Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.10.2021 tarihli ve 2021/3163 Değişik İş sayılı itirazın reddine ilişkin kararında bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2023 tarihinde karar verildi.