YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13916
KARAR NO : 2023/108
KARAR TARİHİ : 19.01.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Nitelikli hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2021/19056 Esas, 2022/15146 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.11.2022 tarihli ve KD-2017/67823 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanığın temyiz dilekçesinde; “Sayın başkan yukarıda esas ve karar numarasının belirtmiş olduğum dosyadan mahkemeniz tarafından cezalandırıldım. Dosyayı Yargıtay nezdinde temyiz etmek istiyorum. Gereğinin yapılmasını saygılarımla arz ve talep ederim” şeklinde gösterdiği temyiz nedenlerinin bir sebep ihtiva etmediği ve bu nedenle temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozma ilamının kaldırılmasına ve sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun 288 nci maddesinin ”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.”, aynı Kanunun 294 üncü maddesinin ”Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği gözetilerek; sanığın temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep ileri sürülmemesine rağmen, dosyada tespit olunan ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi ile düzenlenen savunma hakkının sınırlandırılması hususu, kesin hukuk aykırılık sebebi kabul edilerek yapılan incelemede, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2021/19056 Esas, 2022/15146 Karar sayılı bozma kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.01.2023 tarihinde karar verildi.