YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4157
KARAR NO : 2023/191
KARAR TARİHİ : 24.01.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 07.01.2015 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.
2. Sivas 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/20 Esas, 2016/193 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapisten çevrili 3000 TL ve doğrudan verilen 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; suça konu taşınmazı, köylülerden kiralayıp ecrimisil ödediğine, kimsenin tapulu yerine tecavüz etmediğine ve eksik inceleme üzerine karar verildiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın, katılanlara ait taşınmaza baraka kurup, … atıkları döktüğü, ve iş makinalarını koyarak tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.
2. Tapu kaydına göre; dava konusu yerin, Sivas İli … İlçesi … Köyü 111 ada 22 parsel nolu taşınmaz olduğu, söz konusu taşınmazın katılanlar … ve …’nın murisi ve babaları olan … Kolla adına kayıtlı olduğu anlaşılmıştır.
3. Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/393 Esas numaralı dosyası üzerinden yapılan yargılama sonucunda tecavüzün aslında 101 ada 22 parsel sayılı taşınmaz üzerinde gerçekleştiği, iddianamede sehven 111 ada 2 parsel sayılı taşınmazdan bahsedildiği anlaşılmakla; beraat kararı verilerek suç ihbarında bulunulmuştur.
4. Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/393 Esas sayılı dava dosyasında suç duyurusundan önce yapılan keşif sonucu düzenlenen 23.11.2012 tarihli bilirkişi raporunda; … Köyü 101 ada 22 nolu parsel sayılı taşınmaza tecavüz edildiği tespit edilmiştir.
5. … Mal Müdürlüğünün gönderdiği yazı ile sanığın ecrimisil ödediğini belirtiği taşınmazın 101 ada 107 nolu parsel olduğu, katılanlara ait taşınmazla bir ilgisinin bulunmadığı tespit edilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanığa yüklenen suçun kesintisiz suçlardan olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği 01.12.2014 iddianame tarihi olacağından zamanaşımı süresinin dolmadığı tespit edilmiştir.
2. Sanığın ecrimisil ödediğine, eksik inceleme üzerine karar verildiğine ilişkin temyiz talebinde bulunmuş ise de Tanık M.D.; kendisine ait taşınmazı kullanması için sanık ile kira sözleşmesi yaptığını; ancak sanığın kendisinden kiraladığı yeri kullandığı gibi tarlanın bitişiğinde olan katılanlara ait taşınmaza da … atıklarını döktüğünü, … atıklarının katılanlara ait taşınmaz üzerinde durduğunu, katılanlar ile sanık arasında herhangi bir anlaşma söz konusu olmadığını beyan etmiştir.
3. Sanığın, katılanlara ait taşınmaz için ecrimisil bedeli ödemediği ve katılanların taşınmazına hiç bir hakkı bulunmadığı halde tecavüz ettiği hususu, bilirkişi raporu ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde sabit olduğundan, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sivas 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/20 Esas, 2016/193 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.01.2023 tarihinde karar verildi.