YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/2746
KARAR NO : 2022/11670
KARAR TARİHİ : 06.10.2022
MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi
İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı … vekili Avukat … tarafından, davalılar … ve diğerleri aleyhine 07/01/2020 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/01/2020 günlü karara karşı davalılar vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmek suretiyle davanın reddine dair verilen 08/06/2020 günlü Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi kararının Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
K A R A R
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2020 yılı için 72.070,00 TL’dir.
HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 72.070,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde bölge adliye mahkemesi hukuk dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.
Davacı, İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı istinaf başvurusunda bulunmayarak, İlk Derece Mahkemesince hükmedilen miktarlara bir itirazının olmadığını göstermiş ve istemini ilk derece mahkemesince hükmedilen miktarlarla sınırlamıştır. Davalıların istinaf başvurusu üzerine ise Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun kabulü ile davanın reddine karar verilmesi üzerine davacı temyize gelmiştir.
Ayrıca ihtiyari dava arkadaşı olan davalılar yönünden temyiz sınırı, her dava arkadaşının davası için ayrı ayrı belirlenecektir. Şu halde, davacı tarafından temyize konu edilen miktarlar her bir davalı için ayrı ayrı yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. Bu nedenle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin HMK’nın 362/1-a maddesi gereğince reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin 362/1-a maddesi gereğince REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 06/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.