Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2007/3292 E. 2008/547 K. 12.02.2008 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2007/3292
KARAR NO : 2008/547
KARAR TARİHİ : 12.02.2008

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili, davalı … … ve davalı … vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın davalı … tarafından işletilen otomobil tamir servisinde diğer davalıya tamir için teslim edildikten sonra bu işyerinden çalındığını, aracın güncel değeri olan 20.000YTL’nin sigortalıya ödendiğini belirterek bu meblağın ödeme tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, yargılama devam ederken davacı vekili verdiği tarihsiz dilekçesinde davaya konu aracın hasarlı olarak bulunduğu ve bu haliyle ihale olunarak 18.1.2005 tarihinde 12.100YTL sovtaj bedelinin tahsil edildiğini, davaya 7.900YTL asıl alacak üzerinden devam ettiklerini ancak tahsil olunan 12.100YTL sovtaj bedeli için sigortalıya ödeme yapılan 26.3.2003 tarihinden tahsilatın yapıldığı 18.1.2005 tarihine kadar reeskont faiz işletilmesini belirtmiştir.
Davalı … … sigortalının aracını tamir ve bakım için servise bıraktığını, davalı …’e anahtarı teslim ederek aracın tamir ve bakımını yaptıktan sonra anahtarı çekmeceye kilitlemesini söylediğini, davalının da öyle yaptığını kontak anahtarlarını masanın çekmecesine kilitleyerek tedbir aldıklarını, kendisinin ve diğer davalının kusuru bulunmadığını, hırsızların seri şekilde çekmecenin kilidini kırarak anahtarı alıp aracı çaldıklarını, sigortalının kendisinin muhasebecisi olduğunu, bu nedenle aracın tamir ve bakımının ücretsiz yapıldığını, menfaati olmayan işten sorumlu tutulamayacağını, ayrıca sigortalının aracını bakımdan sonra gelip alması için haber verildiği halde geç geldiğini, zamanında gelseydi bu olayın olmayacağını, davanın reddini istemiştir.
Davalı … ve davalılar vekili sigortalının aracını tamir ve bakım için servise bıraktığını, aracın anahtarının kendisine verildiğini, tamir ve bakımını yaptıktan sonra kontak anahtarını çekmeceye kilitlediğini, müşteri kılığında servise gelen hırsızların çekmece kilidini kırarak anahtarı ve aracı çaldıklarını, aracın oto tamirhanesinden çalındığını söz konusu işyerinin … Otomotiv Gıda İletişim Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şirketine ait olduğunu, davanın davalılar yerine şirkete yöneltilmesi gerektiğini, aracın bakım ve korunması yönünden her türlü önlemin alındığını, sigortalı araç sahibi aracını zamanında almadığından onunda makul oran da kusurlu olması gerektiğini, bu tür davalarda yasal faiz istenebileceğini, poliçede teminat kapsamı 13.000YTL olduğu halde davacı şirketin 20.000YTL ödendiğini, sigorta sözleşmesindeki teminat tutarı kapsamında sigortalının yerine geçebileceğini, gerçek zarar 20.000YTL olsa bile ancak 13.000YTL’lik kısma halef olunacağını, hasar miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece toplanan deliller benimsenen bilirkişi raporuna göre davalı … … hakkında açılan davanın reddine, davalı … hakkında açılan davanın kısmen kabulü ile 4.078.50YTL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek reeskont faizi ile bu davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili, davalı … … ve davalı … vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Davacı vekilinin temyiz dilekçesi davalı … …’e 12.3.2007 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı vekilinin temyizine cevap ve temyiz dilekçesi HUMK’nun 433. maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süre geçirildikten sonra 28.3.2007 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiş ve harç yatırılmıştır. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 1.6.1990 … 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da karar verilebileceğinden süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.
2- Davalı … vekiline karar 5.1.2007 tarihinde tebliğ edilmiş olup temyiz dilekçesi HUMK’nun 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 8.2.2007 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiş ve harç yatırılmıştır. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 1.6.1990 … ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’cada karar verilebileceğinden süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.
3- Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dosyadaki delillere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına nazaran davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
4- Davalı … …’in servis (tamirhane) sahibi başka bir ifadeyle istihdam eden sıfatıyla sorumlu tutulması gerekirken mahkemenin de gerekçeli kararda belirttiği gibi hakkındaki davanın yanılgıya dayalı olarak reddedilmesi doğru değildir.
5- Davacı … şirketinin sigortalıya tazminatı ödeme tarihi olan 26.3.2003 tarihinden araç hurdasının satış tarihi 18.1.2005 tarihine kadar sigorta şirketi lehine faize hükmedilmesi gerekirken bu konuda olumlu yada olumsuz hiçbir hüküm kurulmaması da isabetli görülmemiştir.
6- Davacı taraf yargılama aşamasında 7.900.00YTL üzerinden davayı takip ettiğini açıklamakla bu miktarın kabul ve reddedilen oranına göre yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.
SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı … …, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı … vekilinin temyiz dilekçesinin süreden reddine, 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 4, 5, 6 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar … …, …’e geri verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı … … Sigorta AŞ’ye geri verilmesine 12.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.