Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2022/16383 E. 2023/33 K. 09.01.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/16383
KARAR NO : 2023/33
KARAR TARİHİ : 09.01.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na Muhalefet

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na (5607 sayılı Kanun) muhalefet etmek suçundan sanık …’ın, anılan Kanun’un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Tercan Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2017 tarihli ve 2016/5 Esas, 2017/16 Karar sayılı kararının, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 13.11.2017 tarihli ve 2017/1284 Esas, 2017/1613 Karar sayılı kararı ile
istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmek suretiyle kesinleşmesini müteakip, 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (7242 sayılı Kanun) ile değişik 5607 sayılı Kanun uyarınca uyarlama yapılması talebi üzerine aynı Mahkemenin 16.04.2020 tarihli ve 2016/5 Esas, 2017/16 Karar sayılı ek kararı ile infazın durdurulmasına karar verildiği, ardından Tercan Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2021 tarihli ve 2016/5 Esas, 2017/16 Karar sayılı ek kararı ile dava konusu eşyanın değerinin 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrası uyarınca hafif ya da pek hafif olmadığı gerekçesiyle sanık lehine uyarlama yapılamayacağından bahisle Tercan Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2017 tarihli kararının aynen infazına ve infazının kaldığı yerden devamına hükmedildiği ve bu kararın itiraz edilmeksizin usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 29.09.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.12.2022 tarihli ve KYB-2022/133644 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.12.2022 tarihli ve KYB-2022/133644 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“5607 sayılı Kanun’un 3/22. maddesinde “(Ek:18/6/2014-6545/89md.) Yukarıdaki fıkralarda tanımlanan suçların konusunu oluşturan eşyanın değerinin fahiş olması hâlinde, verilecek cezalar yarısından bir katına kadar artırılır. (Ek cümle:14/4/2020-7242/61 md.) Eşyanın değerinin hafif olması hâlinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması hâlinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklinde yer alan düzenleme ile Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 13/03/2019 tarihli ve 2018/12570 esas, 2019/27774 karar sayılı ilamında yer verilen “…Dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değeri suç tarihindeki ekonomik koşullar ve paranın satın alma gücüne nazaran pek hafif olduğu halde, mahkemece sanık hakkında 4926 sayılı Yasanın 4/2. maddesi uyarınca arttırım yapılması,..” şeklinde açıklamalar nazara alındığında, suça konu eşyanın değerinin gümrüklenmiş değer olarak kabulünün gerekeceği ve … varakasında kaçakçılığa konu 670 paket sigara için belirlenen 5.661,33 Türk lirası gümrüklenmiş değerin de suç tarihi itibariyle pek hafif olduğu gözetilmeden, yapılan uyarlama yargılamasında 5607 sayılı Kanun’un 3/22. maddesi uygulanmak suretiyle sanık hakkında tayin olunan cezadan indirim yapılması yerine, aynen infaz kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
1.Sanığın, yargılama konusu eylemi için suç tarihinden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına “Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklindeki düzenlemenin eklendiği ve 10.12.2022 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin yirmiikinci
fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkrası olarak değiştirildiği belirlenmiştir.

2.Dosya kapsamına göre, suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin 5.661,33 TL olduğu, bu nedenle suç tarihi olan 18.12.2015 tarihi itibarıyla 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrası gereğince eşyanın değerinin pek hafif kapsamda kaldığı anlaşılmıştır.

3.Buna göre, sanık hakkındaki Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 13.11.2017 tarihli ve 2017/1284 Esas, 2017/1613 Karar sayılı istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine ilişkin kararı üzerine kesinleşen Tercan Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2017 tarihli mahkûmiyet kararının yeniden ele alınarak uyarlama yargılaması yapılması suretiyle suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 89 uncu maddesiyle değişik 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi yollamasıyla anılan Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca temel ceza belirlendikten sonra, aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin onuncu fıkrası gereği uygulama yapılması ve ardından kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin pek hafif olması nedeniyle cezada 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrası gereği indirim uygulanması gerekirken yazılı şekilde Tercan Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2017 tarihli ve 2016/5 Esas, 2017/16 Karar sayılı kararının aynen infazına karar verilmesi Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR
1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Tercan Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2021 tarihli ve 2016/5 Esas, 2017/16 Karar sayılı ek kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2023 tarihinde karar verildi.