YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/14144
KARAR NO : 2023/200
KARAR TARİHİ : 25.01.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 27.03.2012 tarihli iddianamesi ile başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 245 … maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
2. Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 245 … maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin
birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 … hapis ve 820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2014 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 18.02.2016 tarihli ve 2015/9928 Esas, 2016/1783 Karar sayılı kararı ile ”Oluşa, tüm dosya kapsamına göre, sanığın aşamalarda katılanın kredi kartını kullandığını fakat katılanın da bilgisi olduğunu, … ekstresinde görünen 20.11.2011 tarihinde Yüzgeç Balıkevinde yapılan harcamayı da katılanla birlikte yaptıklarını savunması, katılanın ise, 07.10.2011 tarihli harcamalar dışındaki kullanımların rızası dışında yapıldığını, 20.11.2011 tarihinde Yüzgeç Balıkevinde rızası dışında yapılan harcama sırasında ev arkadaşı olan N.K ile sanığın kız arkadaşı olan T.P.’nın da sanığın yanında olduğunu bildiğini ve sanığın N.K.’nın ehliyetini kullanarak imzasını da taklit etmek suretiyle araç kiraladığını ve N.K. ile aralarında bu hususta devam eden bir dava bulunduğunu belirtmesi karşısında, N.K. ve T.P.’nın belirtilen hususlarda tanık sıfatıyla dinlenmeleri ile sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde eksik araştırmayla hüküm kurulduğu” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2021 tarihli kararı ile başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 245 … maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 … hapis ve 820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemleri,
1. Yargıtay bozma ilamındaki eksikliklerin yerine getirilmediğine,
2. Suçun yasal unsurlarının oluşmadığına,
3. Kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, katılana … Bankası tarafından verilen (4543)(…)(…)(0978) No.lu kredi kartının katılanın bilgisi ve rızası dışında sanık tarafından 11.10.2011-25.10.2011 tarihleri arasında farklı işyerlerinde alışveriş yapmak suretiyle kullanıldığı iddiasına ilişkindir.
2. Katılana ait hesap ekstresinin incelenmesinde; katılana ait kredi kartından 11.10.2011 tarihinde 268,00 TL, 13.10.2011 tarihinde sırasıyla 32,00 TL, 33,00 TL, 112,00 TL; 19.10.2011 tarihinde sırasıyla 36.25 TL, 43.25 TL, 194.45 TL; 20.10.2011 tarihinde 200,00 TL; 25.10.2011 tarihinde 15,00 TL harcama yapıldığı anlaşılmıştır.
3. Sanık savunmasında; katılanın kendisinden 2500 dolar borç para aldığını ancak bu parayı ödeyememesi üzerine suça konu kredi kartını ve şifresini verdiğini, katılanın bilgisi dahilinde zaman zaman da katılanla birlikte bu kredi kartını kullandığını beyan ederek suçlamayı kabul etmemiştir.
4. Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda; bilgi ve görgüsüne başvurulması gerektiği belirtilen tanıklardan N.K.’nin dinlenilmesi için Bodrum 2. Asliye Ceza Mahkemesi’ne talimat yazıldığı ancak tanığın hazır olduğu talimat duruşmasında beyanının alınmadığı ve iddianamede katılanın beyanlarını içeren kısmın 10.05.2019 tarihli talimat duruşma zaptına kopyalandığı, tanık T.P.’nin de yapılan adres araştırmalarında bulunamadığı ve tanık N.K.’nin beyanı yeterli görüldüğünden dinlenilmesinden vazgeçildiği anlaşılmıştır.
III. GEREKÇE
Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 18.02.2016 tarihli ve 2015/9928 Esas, 2016/1783 Karar sayılı bozma ilamı öncesinde verilen mahkumiyet hükmünün; özetle sanığın savunması ve katılanın beyanları karşısında N.K. ve T.P.’nin tanık olarak dinlenilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gerekçesiyle bozmaya konu edildiği, Mahkemece bozmaya uyulduğu halde, tanık N.K.’nin usulüne uygun olarak beyanının alınmadığı halde tanığın beyanı alınmış gibi işlem yapıldığı ve buna dayanarak tanık T.P.’nin de dinlenilmesinden vazgeçildiği, bu nedenlerle bozma gereği tam ve eksiksiz olarak yerine getirilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı görülerek bozma nedeni yapılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle: Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2021 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesinin birinci fıkrası gereği sair yönleri incelenmeksizin Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.01.2023 tarihinde karar verildi.