YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/3032
KARAR NO : 2023/439
KARAR TARİHİ : 16.02.2023
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 02.03.2016 tarihli ve 2015/14-2016/108 sayılı kararı ile; sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 22 nci maddenin üçüncü fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası ve 53 üncü maddenin altıncı fıkrası gereğince 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 3 ay süreyle geri alınmasına karar verilmiştir.
2. … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2016 tarihli ve 2015/14-2016/108 sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 22.09.2021 tarihli ve 2019/12579 Esas, 2021/6144 Karar sayılı kararı ile;
“…Sanık hakkında TCK’nın 89/4. maddesi gereğince verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının, TCK’nın 22/3. maddesi gereğince 1/3 oranında arttırım yapılması sırasında hesaplama hatası yapılarak 3 yıl 4 ay yerine, 2 yıl 10 ay olarak belirlenmesi suretiyle, sonuç ceza miktarının sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilip, “2 yıl 4 ay 10 gün” yerine, “2 yıl 9 ay 10 gün” şeklinde fazla ceza tayini…” nedenleri ile bozulmasına karar verilmiştir.
3. … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.12.2021 tarihli ve 2021/434-2021/549 sayılı kararı ile; sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 22 nci maddenin üçüncü fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası ve 53 üncü maddenin altıncı fıkrası gereğince 2 yıl 4 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 3 ay süreyle geri alınmasına karar verilmiştir.
4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 22/05/2022 tarihli ve 2022/51161 sayılı, düzeltilerek onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık …’ın Temyiz Sebepleri;
1. Kusurunun bulunmadığına, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasının usulen uygun olmadığına,
2. Tayin edilen cezaya, lehe hükümlerin uygulanmadığına,
3. TCK 62’deki lehe hükümlerin hakkaniyete aykırı olarak değerlendirilmediğine,
ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresine tabidir. Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 67 nci maddenin dördüncü fıkrası uyarınca en fazla yarısına kadar uzayacağının öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. Suç tarihi olan 19.05.2010 tarihinden itibaren 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddenin dördüncü fıkrasında öngörülen 12 yıllık zamanaşımının inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddenin dokuzuncu fıkrasındaki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından, temyiz incelemesi tarihine kadar olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, … 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 28.12.2021 tarihli ve 2021/434-2021/549 sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.02.2023 tarihinde karar verildi.