YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/1634
KARAR NO : 2023/452
KARAR TARİHİ : 10.01.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM : Sanık … hakkında beraat, sanıklar …, …, … haklarında hükümlülük, müsadere
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I) Katılan vekilinin temyiz istemine göre sanık … hakkında verilen beraat hükmünün temyizen incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
II) Sanık … Zongör’ün temyiz istemine göre yapılan incelemede;
08.07.2015 tarihli olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre; Çorlu Kom Grup Amirliği görevlilerince … ve …’ın … Mahallesi Şehit Teğmen…Caddesi No:3/A sayılı yerde bulunan kırmızı çerçeveli isimsiz iş yerinde …’u yevmiyeci olarak çalıştırarak kaçak sigara sattıkları yönünde istihbari bilgi alınması üzerine, Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığı’ndan alınan arama kararı ile bahse konu iş yerine giden ekibin … ve …’u olay yerinde bulundukları sırada yaptığı aramada masa üzeri ve çekmelerde 149 paket kaçak sigaranın ele geçirildiği olayda, sanık …’ün aşamalarda değişmeyen beyanında olay günü tesadüfen iş yerinde bulunduğunu, tuvaleti kullanmak için izin istediğini, Ömer’in de izin vermesi üzerine içeri girdiğini beyan etmesi, diğer sanık …’un ise ele geçirilen sigaraların kendisine ait olduğunu, sanık …’ı tanımadığını, Savaş’ın olay günü tuvaleti kullanmak için olay yerinde bulunduğunu, başka kimseye ait olmadığını beyan etmesi, sanık …’a ilişkin istihbari bilginin bulunmaması karşısında, hakkındaki delillerin mahkumiyete yeterli bulunmadığının anlaşılması karşısında beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanık … Zongör’ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
III) Sanıklar … ve …’un temyiz istemine göre yapılan incelemede;
10.12.2022 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Yasanın 8. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3. maddesinin 22. fıkrası “23 üncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen “Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK’nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen Geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
Kabule göre de;
Sanıklar hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra, aynı Yasanın 3/10. madde ve fıkrası gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,10/01/2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.