YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/973
KARAR NO : 2009/393
KARAR TARİHİ : 27.01.2009
Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ……. Davalı vekili gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
– K A R A R –
Dava, itirazın iptâli, icra takibinin devamı ve icra inkâr tazminatı istemleriyle açılmış, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı iş sahibinin temyiz itirazının reddi gerekmiştir.
2-Davacı yüklenicinin temyiz itirazlarına gelince;
Davacı yüklenici davalıya ait Mercedes marka otomobili tamir ettiğini, davalının 4.000,00 TL ödeme yaptığını, kalan iş bedelinin ödenmediğini, icra takibini bu nedenle başlattıklarını bildirmiştir. Davalı iş sahibi ise iş emrinde yazılı olan 9.150,00 TL iş bedelini kabul ettiklerini, fazla istemi kabul etmediklerini belirterek davanın reddini istemiş, ayrıca icra dosyasına 02.03.2005 tarihinde 5.150,00 TL’yi daha ödediklerini bildirmiştir. Bu şekilde davalı iş sahibinin yaptığı toplam ödeme 9.150,00 TL’dir. Davacı yüklenici vekili iş emrinde sadece boya malzemesinin yazılı olduğunu, diğer kalemlerin işçilik bedelleri olduğunu, otomobilin tamirinin yapılması sırasında davalının değişmesi gereken parçaları getirmediği gibi kullanılan parça bedellerini kendilerine ödenmediğini belirterek, kullanılan malzemelere ilişkin faturaları dosyaya ibraz etmiştir.
Dosya içinde bulunan trafik kaydından otomobilin tamir tarihi itibariyle davalı adına trafikte kayıtlı olduğu, daha sonra 18.10.2004 tarihinde davalı tarafından Mustafa …’e satıldığı anlaşılmaktadır.
Taraflar arasında davalıya ait otomobilin davacı yüklenici şirket tarafından tamir edildiği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı yüklenici şirket tarafından yapılan tamir işleminin parçalar dahil olmak üzere tüm bedelinin ne kadar olduğu konusundadır. Davalı iş sahibi tarafından otomobil mahkemeye getirilmediğinden üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması mümkün olmamıştır. Davalı iş sahibi tamiratı başka bir yükleniciye yaptırdığını veya davacıya değişmesi gereken parçaların
kendisi tarafından verildiğini de savunmamaktadır. Dosyadaki 08.11.2004 tarihli iş emrinde davacı yüklenici servisine getirildiği durumu açıklanmış olan otomobilin parçalar dahil 9.150,00 TL’ye tamir edildiğini kabul etmek hayatın olağan akışına aykırıdır. Parçalar dahil tamir bedelinin belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılması zorunludur. Bu durumda iş emri, dosyaya sunulan faturalar ve icra dosyasındaki davacı yüklenici yetkilisi tarafından düzenlenen faturaların açıklanması başlıklı belge dikkate alınarak, davalıya ait otomobilin 2004 yılı Kasım ayı itibariyle parçalar dahil tamir bedelinin serbest mahalli piyasa rayiçlerine göre ne kadar olduğu uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla belirlenmeden yazılı şekilde davalı iş sahibinin savunmalarına değer verilerek davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.
Yapılacak iş, konunun uzmanı bilirkişi kurulundan rapor alınarak, yukarıda açıklandığı şekilde davalıya ait otomobilin tamir edilmesi için parçalar da dahil gerekli bedelin belirlenmesinden, bu arada davacı tarafından sunulan faturaların değerlendirilmesinden, Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmasından, sonucuna göre değerlendirme yapılıp karar verilmesinden ibarettir.
Davalı iş sahibi tarafından icra takibine itirazdan sonra icra dosyasına yatırılan fer’ileri dahil 5.892,00 TL’nin davacı yükleniciye ödenmesine karar verilmemesi de kabul şekli bakımından bozma nedenidir.
Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda 1. bendde açıklanan nedenlerle davalı iş sahibinin temyiz itirazının reddine, 2. bendde açıklanan nedenlerle kararın davacı yüklenici şirket yararına BOZULMASINA, 625,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 27.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.