Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2021/18294 E. 2022/20732 K. 20.12.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/18294
KARAR NO : 2022/20732
KARAR TARİHİ : 20.12.2022

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında 08.11.2012 şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin, katılan … beyanı ve sunduğu fatura tarihine göre 10.01.2012 olarak mahallinde düzeltilmesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
1)Nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hüküm yönünden;5237 sayılı TCK’nin 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j), (k) ve (1) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun’un 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin TCK’nin 158/1-f-son maddesi gereğince temel ceza belirlenirken doğrudan suçtan elde olunan haksız menfaat miktarının iki katı adli para cezası belirlenmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
2)Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümler yönünden; Sanığın, inceleme konusu dosyanın suç tarihinden soma kesinleşen Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.05.2012 tarihli, 2011/664 Esas ve 2012/1164 Karar sayılı kesinleşme tarihi 08.06.2012 olan mahkûmiyetinin tekerrüre esas alınamayacağı ve adli sicil kaydında yer alan diğer sabıkalarının da inceleme konusu dosya yönünden tekerrüre esas olmadığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK‘nin 58. maddesinin uygulanması,
Yasaya aykırı, sanık müdafiin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün A bendinin üçüncü paragrafında yer alan adli para cezasına ilişkin kısımdan “temin ettiği menfaat olan 29500 TL’nin 2 katı olan 59.000 TL adli para ile cezalandırılmasına” ibaresinin çıkarılması ile yerine “sanığın suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katı dikkate alınarak 2950 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin eklenmesi, hükmün dördüncü paragrafından adli para cezasına ilişkin “49.166 TL adli para cezası” ibaresinin çıkarılması, yerine “2458 gün adli para cezası ” ibaresinin eklenmesi, dördüncü paragraftan sonra gelmek üzere “5237 sayılı TCK’nin 52. maddesi uyarınca, günlüğü 20 TL olarak takdir olunarak sanığın 49.160 TL sonuç adli para cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin eklenmesi ile hükümlerin A ve B bentlerinde TCK’nin 58. Maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz.İşl.Md.Y.