YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/31416
KARAR NO : 2023/883
KARAR TARİHİ : 07.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası, aynı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci cümlesinin birinci fıkrası, 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası, aynı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a ) bendi ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası, aynı Kanun’un 179 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek hükümlerin 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın aynı maddenin sekizinci fıkrası uyarınca her hüküm bakımından ayrı ayrı beş yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği,
… Asliye Ceza Mahkemesinin 01.07.2015 tarih 2015/75 Esas, 2015/345 Karar sayılı kararıyla sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediği gerekçesiyle mahkemesine ihbarda bulunulduğu,
İhbar üzerine Yerel mahkemece hükümlerin açıklanması suretiyle sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası, aynı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci cümlesinin birinci fıkrası, 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası, aynı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının a bendi ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası, aynı Kanun’un 179 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek sanık hakkında verilen hapis cezalarının aynı Kanun’un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine ve aynı maddenin 3 üncü fıkrası uyarınca her bir suçtan aldığı ceza miktarı kadar denetim süresi belirlenmesine karar verildiği görülmiştür.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyizinin herhangi bir nedene dayanmadığı görülmüştür.
III. GEREKÇE
A. Açıklanmasına karar verilecek yeni hükümlerin, Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eylemlerinin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezaların şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan ve gerekçesiz kararlar verilerek, Anayasanın 141 inci ve 5271 sayılı Kanun’un 34 üncü, 223 üncü ve 230 uncu maddelerine aykırı davranılması,
B. Kabule göre;
1. 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onbirinci maddesinde yer alan düzenlemeye göre, mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükümlerin aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, açıklanması geri bırakılan hükümlerdeki hapis cezalarının ertelenmesi,
2. Mahkum olduğu kısa süreli hapis cezaları ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca belirlenen denetim süresinin bir yıldan az olamayacağının gözetilmemesi, nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.02.2023 tarihinde karar verildi.