YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10573
KARAR NO : 2023/329
KARAR TARİHİ : 07.02.2023
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2021 tarihli ve 2019/132 Esas, 2021/440 Karar sayılı kararlarıyla sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.06.2022 tarihli ve 2022/543 Esas ve 2022/1129 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi;
Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanık … ile maktul …’ın olay öncesinde birbirlerini tanıdıkları ve ortak oldukları, olay günü maktul …’ın evinde olduğu sırada telefon ile konuştuktan sonra eşine İzmit’e gideceğini söylediği, eşinin kim ile gideceğini sorması üzerine; “Tanımazsın.” şeklinde cevap verdiği, akabinde maktulün evden çıktığı, eşinin eve gelmemesi üzerine telefonuna ulaşamayan tanık …..,l’ün kolluk kuvvetlerine kayıp ihbarında bulunması üzerine yapılan soruşturmada 16.01.2017 tarihinde Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, maktulün kardeşi tanık ….,’ın 14.05.2018 tarihinde Körfez İlçe Jandarma Komutanlığı’na müracaatta bulunması üzerine yapılan soruşturma sonucu, sanık …’un 23.10.2018 tarihli Cumhuriyet savcısı huzurunda müdafii eşliğinde vermiş olduğu beyanında, “… isimli şahısın komşusu olup bir dönem kendisinin yanında çoban olarak çalıştığını, 25.10.2016 tarihinde cezaevinden tahliye olduktan sonra eşi …’ın “2015 yılında cezaevine girdiği dönemde …’ın kendisine tecavüz ettiğini” söylediğini, yaklaşık 2-3 hafta sonra tam tarihini
hatırlayamadığı bir gün ikindi namazından sonra …’ı define kazma bahanesi ile evinin yayla tarafından arabayla alarak Kocaeli ili Körfez İlçesi Kıyırlı Köyü mevkiine getirdiğini, araçla olay yerine gelirken yolda viraj olması nedeniyle ani fren yapması sonucu arka koltukta oturan …’ın burnunu ön koltuğa çarptığını ve burnunun kanadığını, …’ı araç içerisinde öldürmediğini, define kazma bahanesi ile yukarıda belirttiği adrese getirip ense kısmına 7,65 mm silahla tek el ateş ederek öldürdüğünü, üzerindeki elbiseleri çıkardıktan sonra da önceden başkaları tarafından define bulmak için kazılmış olan 3-4 metre derinlikteki dibi görünmeyen bir çukura attığını, çukura attıktan sonra cesedin gözden kaybolduğunu, ardından çukurun etrafında bulunan taşları da çukurun içine attığını, …’ın üzerinde bulunan cep telefonunu alıp İzmit merkezde bulunan bir logar deliğine attığını, yine üzerindeki elbiselerini ve kimliğini yakarak imha ettiğini, ayrıca …’ın üzerinden çıkan çakı ile birlikte olayda kullandığı silahı da 1-2 gün sonra Hereke açıklarında tam yerini hatırlayamadığı bir noktadan denize attığını, olay günü kullanmış olduğu aracı yeğeni olan … …’dan aldığını, yeğeninin bu olayı bilmediğini, aracı kendisinden bir işim var diyerek aldığını, …’ı öldürdükten sonra aracı yeğenine geri verdiğini, araçta …’ın burnunun kanamasından dolayı oluşan kan lekelerini yeğeninin görmesi üzerine yeğenine adak kestiğini, kanların adağa ait olduğunu söyleyerek aracı temizleyip yeğenine verdiğini” ifade ederek üzerine atılı suçlamayı kabul etmiştir.
2. Sanık … 23.10.2018 tarihinde Cumhuriyet savcısı huzurunda müdafi eşliğinde vermiş olduğu ifadesinde, maktulü öldürdüğüne ilişkin detaylı anlatımlarda bulunmuş ise de, mahkeme huzurunda savunmasında inkar etmiştir.
3. Tanıklar E., G., A., Y. ve L. hakkında Bölge Adliye Mahkemesince beraat kararı verilen …’nın beyanları dosyada mevcuttur.
4. Körfez Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 17.10.2018 tarihinde yaptırılan yer gösterme işlemine göre; “Sanık …’ın maktulü çukura attığı yeri gösterebileceğini Kocaeli ili Körfez İlçesi Kıyırlı Köyü Kuzey Marmara Otoyolu inşaatı mevkiinde yer gösterme ve kazı çalışmaları yapıldığı ancak olayın üzerinden 2 yıl geçmiş olması ve otoyol yapımı çalışmaları kapsamında şantiye tesis edilmiş olması nedeniyle cesedin olduğu yerin coğrafi yapısının değişmiş olduğu, bu nedenle yapılan kazı çalışmaları ve köpekle arama neticesinde cesede ulaşılamadığının anlaşıldığı,” şeklinde görüş açıklandığı görülmüştür.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanık Müdafiinin Beraate Yönelen Temyiz Sebebi
Kovuşturma aşamasında yüklenen suçu işlemediğini savunan sanığın, müdafi eşliğinde Körfez Cumhuriyet Başsavcılığında alınan 23.10.2018 tarihli ifadesi ile her ne kadar maktule ait cesede ulaşılamamış ise de, 26.10.2018 tarihli yer gösterme tutanağının içeriği ve maktulün kaybolduğu tarihte ki son görüşmelerin sanıkla yaptığına dair HTS ve bazı kanıtların karşısında sanığın eyleminin sübuta erdiğinin kabulü ile hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.06.2022 tarihli ve 2022/543 Esas, 2022/1129 Karar sayılı kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ve sanığın tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.02.2023 tarihinde karar verildi.