Yargıtay Kararı 15. Hukuk Dairesi 2009/177 E. 2009/2260 K. 17.04.2009 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/177
KARAR NO : 2009/2260
KARAR TARİHİ : 17.04.2009

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

– K A R A R –

Dava, 6183 Sayılı Yasanın 79. maddesi uyarınca açılmış menfi tespit istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Erenköy Vergi Dairesi Müdürlüğü’ne borçlu dava dışı SGA Tekstil Mümessillik Oto Emlak San. ve Tic.Ltd.Şti.’nden olan alacağın tahsili için davalı yanca Fortisbank A.Ş.’nin … Şubesine 27.01.2006 tarihinde haciz tezkeresi tebliğ edilmiş, davacı üçüncü kişi banka tarafından süresinde açılan menfi tespit davasının yapılan yargılaması sırasında haciz bildirim tarihi itibariyle dava dışı borçlu şirketin davacı üçüncü kişi nezdinden herhangi bir hak ve alacağı olmadığı tespit edilmiştir. Hâl böyle iken davacı kendisine 27.01.2006 tarihinde yapılan haciz bildirimine rağmen süresinde itirazda bulunmayarak eldeki davanın açılmasına bizzat kendisi sebebiyet vermiştir. O nedenle davalının yargılama giderleri ve vekâlet ücreti ile sorumlu tutulması doğru olmamış, hükmün açıklanan bu nedenle bozulması gerekmiştir. Nevar ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ:Yukarıda (1.) bendde açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca kabulüyle mahkeme kararının hüküm fıkrasının “2- Karar Harcı” ve 3-Avukatlık Ücretleri” başlıklı paragraflarının hüküm fıkrasından tümüyle çıkartılmasına ve yerlerine “Davanın açılmasına davacı kendi kusuruyla sebebiyet vermiş olmakla lehine vekâlet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesine yer olmadığına” cümlesinin yazılmasına, hükmün değiştirilen bu yeni şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.1.1982 Sayılı Kanunla değiştirilen 492 Sayılı Harçlar Kanununun 13. maddesine eklenen (J) bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 17.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.