Yargıtay Kararı 15. Hukuk Dairesi 2008/5963 E. 2009/5330 K. 13.10.2009 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/5963
KARAR NO : 2009/5330
KARAR TARİHİ : 13.10.2009

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

– K A R A R –

Davacılar vekili dava dilekçesinde, taraflar arasındaki 20.02.2006 tarihli daire karşılığı inşaat sözleşmesinin 20. maddesinde belirtilen 2 adet garajdan 1 adedinin müvekkillerine verilmediğini belirterek adlarına tescilini, mümkün olmaması durumunda bedelinin tahsilini istemiştir. Davalı yüklenici vekili sözleşmenin 20. maddesindeki düzenlemenin 2 araç sığabilecek garaj olarak düşünülmesi gerektiğini, edimlerini yerine getirdiklerini, davacıların daireyi sattıklarını, davanın yersiz olduğunu bildirerek reddini istemiştir.
Taraflar arasındaki daire karşılığı inşaat sözleşmesinin 20. maddesinde 2 adet garajın arsa sahiplerine verilmesi kararlaştırılmıştır. Bu garajlar arsa sahiplerine verilecek dairelerin dışındadır. Sözleşmede açıkça 2 adet garajdan söz edildiğine göre, yüklenicinin 2 adet araç girecek büyüklükte tek garaj verilmesi savunmasına itibar edilmesi mümkün değildir. Davacılar kendilerine düşen 2 bağımsız bölüm numaralı daireyi satmışlardır. Davacıların bu davadaki istemleri sözleşmeye dayanmaktadır. Davacıların kendilerine düşen daireyi satmış olmaları sözleşmeden doğan hakları nedeniyle bu davayı açmalarına engel teşkil etmez. Davacıların davada aktif husumet ehliyetlerinin bulunduğu sonuca varılmaktadır.
Sözleşmede kararlaştırılan 1 adet garajın davacı arsa sahiplerine teslim edilmemesi eksik iş niteliğindedir. Davacıların zamanaşımı süresi içerisinde eksik iş bedelini dava konusu yapmaları mümkündür. Dosyada bulunan 18.03.2008 tarihli bilirkişi raporunda garaj yapılmasının bu aşamadan sonra mümkün olmadığı bildirildiğinden, eksik iş bedeli olarak hesaplanan miktar ve davacı tarafın harçlandırarak dava konusu yaptığı miktar değerlendirilmek suretiyle, davanın istekle bağlı kalınarak alacak yönünden kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı arsa sahipleri yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 7,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 13.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.