YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2007/12656
KARAR NO : 2007/14843
KARAR TARİHİ : 26.11.2007

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.3.2004 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 14.6.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalı … vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne davacılar vekilinin duruşma isteminin değerden reddine karar verilerek dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacılar 550, 570, 560, 561, 562 ve 565 parsel sayılı taşınmazları yararına davalılara ait 551, 552 ve 569 parsel sayılı taşınmazlardan Türk Medeni Kanunu’nun 747. maddesi uyarınca geçit hakkı kurulmasını istemişlerdir.
Mahkemece davacıların 560, 561, 562 ve 565 parsellerinin doğu bitişiklerinde bulunan ve asfalt yol haline getirilmiş kuru dere zemininden genel yola ulaşımlarının bulunduğu kabul edilmek suretiyle bu taşınmazlar bakımından istemin reddine, davacıların 550 ve 570 parseli yararına 552 parsel üzerinden geçit tesisine karar verilmiştir.
Hüküm davacılar vekili ile davalı 552 parselin maliklerinden davalı … vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davacıların geçide ihtiyacı bulunan 550 ve 570 parsellerinin bitişik ve batı yakınında yer alan 549, 548 ve 547 parsellerin kuzey sınırına yakın bölgesinden uygun geçit kurulup kurulamayacağı inceleme konusu yapılmamıştır. Bu parsellerden 547 numaralı olanı zaten davacılar adına tapuya kayıtlı bulunduğuna göre sadece külfet yüklenecek parseller 548 ve 549 numaralı olanlar olup onların belirtilen yönünde bir inceleme yaptırılarak hükme konu edilen geçit yeri ile mukayesesi yapıldıktan sonra uygun olan seçeneğin saptanıp buna göre hüküm verilmesi gerekir. 548 ve 549 parseller uygun geçit güzergahı olarak kabul edilirse bu iki parsel için hükmen geçit kurulmazdan evvel davacılara ait 550 ve 570 parseller yararına 547 parsel üzerinden tapu sicilinde davacılar iradesiyle akdi bir geçit tesisi kurulduktan sonra diğer parseller üzerindeki geçide karar vermek uygun olacaktır. Eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Kabule göre de; geçit ile yükümlendirilen 552 parselin geçide esas teşkil eden bölümünde sökülmesi gerekecek kaysı ağaçlarının varlığı anlaşıldığına göre, zemin değerinin yanında ağaç bedellerinin de ayrıca belirlenip geçit bedeline eklenmesi gerekir. Bundan ayrı 570 parsel için, geçit kurulan “B” seçeneğine ulaşabilmek bakımından davacılara ait 550 parsel sayılı taşınmazın üzerinden geçilmesi zorunlu olduğuna göre 550 parselin uygun zemininden 570 parsel yararına akdi bir irtifak düşünülmeli ve öncelikle bunun kurdurulması gerekir iken bu hususun gözden kaçırılması da doğru olmamıştır. Yine yasaya ve yerleşik Dairemiz uygulamalarına aykırı şekilde yargılama giderlerinin davalılara yükletilmesi ve vekil ile temsil edilen davacılar yararına ücreti vekalete hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.
SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekili temyiz itirazlarının reddine, davalı vekilinin temyiz itirazlarının (2) numaralı bent uyarınca kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 26.11.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.