YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11812
KARAR NO : 2022/18988
KARAR TARİHİ : 20.12.2022

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
5271 sayılı CMK’nun 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Yasanın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesince verilen beraat hükmü kaldırılarak sanığın mahkumiyetine karar verilmesine dair hükmün sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede;
Sanığın işveren vekili olduğu iş yerinde yapılan denetimler uyarınca tespit edilen 10 adet aykırılık nedeni ile 29.09.2015 tarihinde işyerinin tamamında işin durdurulmasına karar verildiği, işyeri yetkilisinin durdurma kararına konu aykırılıkların giderildiğine dair 13.11.2015 tarihli dilekçe uyarınca 18.11.2015 tarihinde işyerinde yapılan inceleme sonucunda, durdurma kararına konu eksikliklerin 5 tanesinin giderildiği, 5 tanesinin ise giderilmediğinin tutanak altına alındığı, 29.09.2015 tarihli işin durdurulmasından sonra işin devam edip etmediği hususunda ayrıca bir tutanakla tespit yapılmadan iş müfettişi yardımcısı …’ın beyanı ile inceleme tarihinde inşaatta taş kırma, kalıp çakma, demir bağlama ve kalıp döşeme gibi işlemlerin yapıldığı belirtilmiş ise de, 18.11.2015 tarihli tutanakta, tanık beyanlarında geçtiği şekli ile durdurma kararı hilafında çalışma yapıldığına yönelik bir açıklama bulunmadığı anlaşılmakla; iş yerinde, durdurma kararından sonra gerçekleşen işlemlerin niteliğinin, işin durdurulması kararına aykırılık oluşturduğuna dair her türlü şüpheden uzak kesin ve somut delil elde edilememesi karşısında, sanık hakkında müsnet suçtan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre ise;
Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 18.11.2015 yerine, 29.09.2015 olarak gösterilmesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK’nun 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nun 304. maddesi uyarınca dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 20.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.