YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/3124
KARAR NO : 2006/4077
KARAR TARİHİ : 06.04.2006

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 11.10.2005 gününde verilen dilekçe ile vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 7.2.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
Dava, vakıf şerhinin terkini istemiyle açılmış, istek hüküm altına alınmış, kararı davalı … Genel Müdürlüğü temyiz etmiştir.
1-3402 Sayılı Kanunda 5304 Sayılı Yasanın 11.maddesi ile yapılan değişiklik 3.3.3005 tarihli resmi gazetede yayımlanmış ve yayım tarihinde yürürlüğe girmiştir. Yasada değişiklik hükmünün yasanın yürürlüğünden önce tekemmül etmiş hukuksal durumlara uygulanacağına ilişkin bir hüküm yoktur. Esasen Yasa koyucunun kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı nitelikte bir kural koymaması hukuk devleti ilkesinin bir gereğidir. Bu nedenlerle davalı … İdaresinin olaya 3.3.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Kanunun uygulanması gerekeceğine dair temyiz itirazları yersizdir.
Burada olaya uygulanması zorunlu Yargıtay İçtihadı Büyük Genel Kurulunun 2.4.2004 tarih 1/1 sayılı kararı uyarınca 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği doğrudan doğruya hakim tarafından gözönünde tutularak uygulanmalıdır. Mahkemece davanın kabul edilmesi bu nedenle yerinde olduğundan, yapılan yargılamaya toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalı idarenin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.
2- Dava konusu parseller paylı mülkiyete tabidir.
2593 ve 2594 parsellerde 277/320 pay maliki … Birgül davacıların mirasbırakanıdır. 2751 parsele gelince, bu parselde davacıların kendi payları olduğu gibi, mirasbırakan anneleri Refiye Birgül’de pay malikidir. Her üç parselde paylı malik gözüken …. kızı …’nin vakıf şerhinin silinmesine dair davası bulunmamaktadır. Bu nedenle mahkemece, davacıların ve mirasbırakanlarının paylarına yönelik olarak davanın kabulü gerekirken, bu yönün gözardı edilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ. Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2.bent uyarınca davalı yararına BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 6.4.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.