Yargıtay Kararı 15. Hukuk Dairesi 2009/780 E. 2009/1861 K. 31.03.2009 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/780
KARAR NO : 2009/1861
KARAR TARİHİ : 31.03.2009

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı … San.A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

– K A R A R –

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup ayıplı ifa nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararların giderilmesi istemlerine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı … San.A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı … San.A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-BK’nın 47. maddesi gereğince cismani zarara uğrama halinde buna maruz kalan kimse veya ölüm halinde ailesi, manevi tazminat isteyebilir. BK’nın 49. maddesi hükmünce de kişilik hakları saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat talep edebileceği gibi TMK’nın 24 ve 25. maddeleri uyarınca kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse diğer taleplerin yanında manevi tazminat isteminde de bulunabilir. Bütün bu hallerde bir kimseye manevi tazminat adı altında bir miktar para ödenmesi ruhsal açıdan uğranılan zararların kısmende olsa giderilmesi amacını güder ve ancak kanunun öngördüğü hallerde manevi tazminat istenebilir. Mal varlığına yönelik eylemler az veya çok bu eyleme maruz kalan kişinin üzülmesine neden olabilir. Ancak böyle bir üzüntü BK’nın 47. maddesindeki cismani zarara uğrama niteliğinde olmadığı gibi TMK’nın 24, 25 ile BK’nın 49. maddelerinde korunan kişilik haklarının ihlâlinden doğan bir üzüntü niteliğinde değildir (Yargıtay 4. H.D.’nin 05.11.1998 gün 1998/8323 Esas, 1998/8490 Karar ve Hukuk Genel Kurulu’nun 19.03.1997 gün 13-922 Esas, 1997/206 Karar sayılı ilâmları).
Bu durumda mahkemece davacının manevi tazminat isteminin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme sonucu yazılı gerekçeyle bu istemin kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.
SONUÇ:Yukarıda (1.) bendde yazılı nedenlerle davalı … San.A.Ş.’nin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca kabulü ile hükmün temyiz eden davalı … San.A.Ş. yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı … San.A.Ş.’ye geri verilmesine, 31.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.