Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2019/8332 E. 2022/18738 K. 20.12.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/8332
KARAR NO : 2022/18738
KARAR TARİHİ : 20.12.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Karar, sanığa 22/10/2015 tarihinde 7201 sayılı Yasanın 21. maddesi uyarınca tebliğ edilmiş ise de, tebligatın, sanığın son olarak duruşmada beyan ettiği adresten farklı bir adrese çıkartılmış olması nedeniyle tebligatın usulüne uygun olmadığı cihetle sanığın öğrenme üzerine temyizi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;
I- 34 P 6005 plakalı nakil aracı hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;
Kayıt malikinin beyanına göre nakil aracının haricen maliki olan … dinlenilmeden aracın iyiniyetli III. kişiye ait olduğundan bahisle iadesine karar verilmiş ise de; Dava konusu eşyanın, nakil vasıtasının yüküne göre miktar ve hacim bakımından tamamını veya ağırlıklı bölümünü oluşturmadığı, bu miktar yükün dava konusu nakil vasıtasıyla taşınmasını gerekli kılacak zorunluluğun bulunmadığı, nakil aracında özel olarak hazırlanmış gizli tertibat da bulunmadığı cihetle; suçta kullanılan nakil vasıtasının iadesine ilişkin hükme yönelik katılan … İdaresi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, neticesi itibariyla doğru olan İADE KARARININ ONANMASINA,
II- Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
1- Soruşturma evresinde sanığa etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı ve bilirkişinin hesapladığı cif değer üzerinden düzenlenen 15/09/2015 tarihli … varakalarında, 27/05/2015 tarihli … varakalarına göre gümrüklenmiş değerin daha düşük değerde hesaplandığı cihetle, sanığa lehe … varakasında belirtilen gümrüklenmiş değerler toplamının 2 katı tutarı ödemesi halinde cezasında 1/2 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesi uyarınca ihtaratta bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle;
10.12.2022 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Yasanın 8. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3. maddesinin 22. fıkrasının “23 üncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen “Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler
içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK’nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
2- Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 08.04.2014 tarih ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar ve 16.05.2017 tarih ve 2015/398 Esas, 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK’nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;
Temyiz incelemesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 09/02/2015, iddianame düzenleme tarihinin 19/02/2015 olduğu, Dairemizin 2022/10049 Esas sırasında kayıtlı olan sanığa ait Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2020/349 Esas, 2021/365 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 28/11/2014, iddianame düzenleme tarihinin 19/04/2015 olduğu, UYAP kayıtlarında yapılan incelemede sanığa ait olup 23/05/2022 tarihinde mahkumiyet kararı ile neticelenen ancak ‘temyizde’ görünen Karakoçan Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2021/55 Esas, 2022/177 Karar sayılı dosyada suç tarihinin 18/02/2015, iddianame düzenleme tarihinin 03/07/2015 olduğu,
Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre sanığın eylemlerinin TCK’nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından anılan dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi, Karakoçan Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2021/55 Esas, 2022/177 Karar sayılı dosyasının kesinleşmiş olması halinde dosyanın getirtilip incelenerek ilgili belgelerin örneklerinin dosya arasına konulması, kesinleşen cezanın mahsubunun düşünülmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,
3- Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesi yerine TCK’nun 52. maddesinin yazılması suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
4- Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan TCK’nun 54/4. madde ve fıkrası yerine TCK’nun 54. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan … İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.