YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/15930
KARAR NO : 2008/16077
KARAR TARİHİ : 06.10.2008

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen yardım nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davacı vekili dilekçesinde; davacının kalp hastası olduğu için çalışamadığını ve kaymakamlıktan aldığı yardımla geçinmeye çalıştığını belirterek davalı babanın aylık 400 YTL yardım nafakası ödemesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı, kızı olan davacının eşinden ayrıldıktan sonra ortadan kaybolduğunu, bir süre sonra başka bir erkekle yaşadığını öğrendiklerini, davacının kendi yanında yaşamasını istediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, gayri resmi evli olması nedeniyle davalı babası ile birlikte yaşamayı kabul etmeyen ve kaymakamlıktan aldığı yardımlarla kira ve gıda giderlerini karşılayan davacının yoksulluğa düşmeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
4721 sayılı TMK’ nun 364/1 maddesi uyarınca herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ile altsoyuna nafaka vermekle yükümlüdür.
Bu nafaka, yardım edilmediği takdirde, zarurete düşecekleri muhakkak olan bu kimseler arasında karşılıklı bir dayanışma borcunu içerir. Nitekim davacı kalp hastası olduğunu ileri sürmekte olup ihtiyaçlarını aşevi karşılamakta ve mal varlığı yoktur. Yoksulluğa düşmüştür.
Somut olayda; davacının yoksulluğa düştüğü ve … isimli şahısla gayri resmi birliktelik yaşadığı sabittir. O halde, resmen evli olmayan dava dışı eşe yasal yükümlülük getirilemeyeceği ve yardım nafakası için istemde bulunan davacının davalı babası ile yaşamaya zorlanamayacağı takdir edilecek bir miktar nafakanın bu kimseler arasında karşılıklı bir dayanışma borcunu içerdiği, kaldı ki kalp hastalığı olup ihtiyaçalarını aşevinin karşıladığı dikkate alınmadan yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.10.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.