YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/1129
KARAR NO : 2009/2406
KARAR TARİHİ : 27.04.2009

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat … ile davalı vekili avukat … …. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

– K A R A R –

Dava, davalı tarafından inşa olunan binada mevcut 8 katlı otoparkın işletme hakkından doğan alacağın tahsiline ilişkindir. Yanlar arasında imzalanan sözleşmeye göre davacı belediye 8 kat halinde davalının inşa edeceği otoparkın 5 katının maliki olacaktır. Davacı, 5 katın tamamen dolu olması halinde (565 araç için) %30 gelir payı isteme hakkına sahip iken davada 8 katlı otoparktaki 853 aracın %12’sine tekabül eden gelirini istemiştir. Mahkeme HUMK’nın 74. maddesi uyarınca taleple bağlı olup, talepten fazlasına hükmedemeyeceğinden 565 araç için taleple bağlı kalınarak %12 gelir payının hesaplanıp bu miktar için ödeme miktarı da düşülerek varsa kalanına hükmedilmesi, talep olunmayan %18’lik pay için davacının dava hakkının saklı tutulması, şartları varsa ayrıca dava açabileceğine hükmedilmesi gerekirken HUMK’nın 74. maddesine aykırı hüküm kurulması nedeniyle kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle hükmün temyiz eden taraflar yararına BOZULMASINA, 625,00’er TL duruşma vekillik ücretinin taraflardan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan diğer tarafa verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 27.04.2009 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Yanlar arasında … 25. Noterliği’nde düzenlenen 13.06.1996 gün 27396 yevmiye nolu Düzenleme Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Mukavelesi başlıklı sözleşmenin 13/b maddesinde, inşaatın bitiminden sonra tüm otoparkın 5 yıl süreyle müteahhit tarafından işletileceği, aynı maddenin (c) bendinde ise arsa malikine ait otopark katları müteahhit firma adına işletmeye verildiği tarihteki geçerli tarifeye göre full araç sayısı gelirinin %30’luk payının Belediye’ye aylık olarak ödeneceği kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin 13/c bendinde açıkça arsa sahiplerine ait otopark katlarının kapasitesine göre hesaplama yapılacağı belirtilmediğinden, full araç tabirinden 8 katlı otoparkın tamamının alacağı araç sayısının anlaşılması gerekir. Buna göre davacı arsa sahibi full araç sayısı olan 853 araç için gelirin %30’una isabet eden payı davalı yükleniciden talep edebilir. Nevar ki; dava dilekçesinde %12 pay için istemde bulunulduğundan, HUMK’nın 74. maddesi gereğince taleple bağlı kalınarak mahkemece 853 aracın işletmeye verildiği tarihlerdeki tarifelere göre geliri saptanıp, bunun %12’lik kısmı hesaplattırılmak suretiyle davanın sonuçlandırılması gerekirken yanlış değerlendirme sonucu 565 araca göre ve %30 oranı üzerinden kabul kararı verilmesi doğru olmamıştır. Yerel mahkeme kararının bu sebeple taraflar yararına bozulması düşüncesinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun 565 araç için ve %12 oranına göre hesaplama yapılması gerektiğine dair bozma kararına katılamıyoruz.