YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/24642
KARAR NO : 2022/19030
KARAR TARİHİ : 22.12.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Hükümden sonra 30/06/2021 tarihli ve 31527 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 24/06/2021 tarihli ve 7329 sayılı Askeri Ceza Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 2. maddesi ile Askeri Ceza Kanunu’na eklenen Ek 12. maddesinin 2. fıkrasında “Yükümlü erbaş ve erler arasında ast, üst veya amir ilişkisinin dikkate alınması için fiilin askerî hizmet ve görevlerinden dolayı işlenmesi şarttır.” hükmünün düzenlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nun 7/2. maddesi uyarınca; “suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü de gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kabule göre;
1-Suçun işlendiği tarihte 23 yaşında ve sabıkası olan sanık hakkında hükmedilen 3 ay 22 gün hapis cezasının TCK’nun 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilebileceği gözetilmeksizin, uygulama imkanı bulunmayan 5237 sayılı TCK’nun 50/3. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
2-Bozma öncesi verilen ve sanık müdafi tarafından temyiz edilen 08.09.2015 tarihli, 2013/1220 Esas 2015/794 Karar sayılı hükümde hapisten çevrilme adli para cezasının 24 eşit taksitte ödenmesine karar verildiği gözetilmeden, bozma kararından sonra sanık hakkında 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinde düzenlenen kazanılmış hak kuralına aykırı olarak adli para cezasının 20 eşit taksitte ödenmesine karar verilmesi,
3-TCK’nun 63. maddesi uyarınca sanığın 21.01.2015-27.01.2015 tarihleri arasında adli gözlem altında geçen sürelerin cezasından mahsup edilmesine karar verilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.