YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2007/842
KARAR NO : 2007/1317
KARAR TARİHİ : 19.04.2007

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların maliki, sürücüsü ve sigortacısı oldukları aracın müvekkili şirkete kasko sigortalı araca çarparak hasar oluşturduğunu,davalı sürücünün kusurlu olduğunu,hasar bedeli olarak sigortalılarına ödenen 2.576.EURO (4.905.476.800.TL)tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı … vekili,kusuru ve hasar miktarını kabul etmediklerini,poliçe limiti ile sorumlu olduklarını,davalı … vekili,davalı aracın sürücüsü olmadıklarını savunarak davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece,iddia,savunma,toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre,davalı … hakkındaki dava atiye terk edildiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,diğer davalılar yönünden ise davanın kısmen kabulü ile 3.998.519.680.TL.nin davalı … hakkında ödeme tarihinden,davalı şirket hakkında dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
21.7.2004 tarih, 25529 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve ayni tarihte yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK’nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı sözkonusu tarihinden sonra 1.000.000.000 TL’ye çıkarılmıştır.
Davacı 2.576.EURO karşılığı olan 4.905.476.800.TL.nin tahsili isteğiyle dava açmıştır.Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 3.998.519.680.TL.nin tahsiline,fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir..Bu durumda, karar tarihi itibariyle temyize konu (red edilen) miktar temyiz kesinlik sınırı olan 1.000.000.000.TL.nin altındadır.
Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin ,temyize konu edilen miktar yönünden kesin olması nedeniyle REDDİNE ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 19.4.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.