YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/80
KARAR NO : 2008/1925
KARAR TARİHİ : 15.04.2008
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 11.750.12.YTL hasar bedelinin servise ödendiğini davalı aracın ZMMS şirketinden 4.000.YTL poliçe limitinin ödenmesi için talepte bulunduklarını belirterek bakiye 7.750.12.YTL’nin ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.
Davalılar kusuru kabul etmediklerini; sigortalı araç sürücüsünün olayda kusurlu olduğunu belirterek tanıklarının dinlenmesini ve davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 5.812.50.YTL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bentlerin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, sigortalı araçta toplam 11.750.YTL hasar meydana geldiği belirtilmiştir. Toplam hasar miktarından davalının %75 kusuruna isabet eden 8.812.50.YTL miktardan sigortaca yapılan 4.000.YTL mahsup edilerek bakiye 4.812.50.YTL’nin davalılardan tahsiline
karar verilmesi gerekirken hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak fazla tazmınata karar verilmesi doğru değildir.
3-Kabule göre de; davacı vekili 6.12.2006 havale tarihli dilekçesinde onarımı yapan servise hasar bedeli ödenerek 7.2.2005 tarihli ibraname alındığı açıklandığından bu tarihten itibaren faize karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde 7.1.2005 tarihinden faize hükmedilmesi de doğru değildir.
SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bente açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine 2 ve 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 15.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.