YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/15003
KARAR NO : 2009/14208
KARAR TARİHİ : 03.11.2009

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,çalışma gücünü yitirdiğinin ve dava tarihinden itibiren maluliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava davacının görme kaybı nedeniyle malul sayılması ve dava tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanması istemine ilişkindir.
Mahkemece Adli Tıp Kurumundan alınan rapor sonucu Sağlık İşlemlerini Tüzüğüne göre çalışma gücünü en az 2/3 ni kaybetmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
506 sayılı Yasa’nın 53. maddesinde Kurum hastanelerince düzenlenecek usulüne uygun sağlık kurulu raporları ve dayanağı tıbbi belgelerin incelenmesi sonucu çalışma gücünün en az 2/3’ünü yitirdiği tespit edilen sigortalının malul sayılacağı, sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihte, malul sayılmayı gerektirecek derecede hastalık ve arızalarının bulunduğu önceden veya sonradan tespit edilen sigortalıların bu hastalık veya arızaları nedeni ile malullük sigortası yardımlarından yararlanamayacakları bildirilmiştir.
l.l0.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa’nın 25. maddesinde ise 4.maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az % 60’ını kaybettiği Kurum Sağlık Kurulunca tespit edilen sigortalının malul sayılacağı, ancak sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihten önce çalışma gücünün % 60’ını kaybettiği önceden veya sonradan tespit edilen sigortalının bu hastalık veya özrü sebebiyle malullük aylığından yararlanamayacağı bildirilmiştir.
Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre, “Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usul ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.
Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği’nin 55. maddesine göre sigortalının malullük durumunun Kurumca yetkilendirilen Sağlık sunucularının sağlık kurulunca usulüne uygun düzenlenecek raporların Kurum Sağlık Kurulunca incelenmesi sonucu Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğinde belirlenen usul ve esaslara göre tespit edileceği, anılan yönetmeliğin 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kurulunca inceleneceği bildirilmiştir.
Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.
Yapılan incelemede 20.11.1995 tarihinde SSK İstanbul Hastanesinin Sağlık Kurulu raporunda davacının çalışma gücünü 2/3 oranında kaybetmediği,1.6.2000 ve 1.8.2002 tarihli SSK İstanbul Hastanesinin raporlarında çalışma gücünü en az 2/3 kaybetmediği,6.4.2001 tarihli SSK Yüksek Sağlık Kurulu raporunda çalışma gücünü 2/3 kaybetmediği,22.3.2006 tarihli İstanbul Paşabahçe Devlet Hastanesi raporunda Diabetes mellitus,Hipertansiyon ,dislipidemi teşhisi konduğu,12.10.2006 tarihli Beykoz Devlet Hastanesi raporunda sağ gözde protoz oluştuğu tüm vücut fonksiyon kaybının %51 olduğu,9.7.2007 tarihli Adli Tıp 3.İhtisas Kurulunun raporunda Sağlık işlemleri Tüzüğü ve Baltazar formülü uygulanarak %56,69 oranında meslekte kazanma gücü kaybı olduğu (E)cetveline göre de %62, oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı hali hazırda Sağlık İşlemleri Tüzüğüne göre beden çalışma gücünün en az 2/3 ni kaybetmediğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.Adli Tıp Kurumunu raporu ile diğer raporlar arasında çelişki bulunduğu görülmektedir.
Yapılacak iş,yukarıda açıklandığı şekilde Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği gereğince Adli Tıp Genel Kurulunda çelişki giderici rapor alınarak davacının çalışma gücü kaybının yüzde kaç oranında olduğu belirlenerek % 60 ve üzeri oranında ise maluliyete giriş tarihi tespit ettirilerek 5510 sayılı Yasa hükümlerinden istifade edip etmeyeceği tartışılarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 3.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.