YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6054
KARAR NO : 2023/308
KARAR TARİHİ : 06.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1-… Cumhuriyet Başsavcılığının 14.07.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2…. 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.06.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere

tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanunu’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereğince beraat kararı verilmiştir.
3…. 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.06.2015 tarihli kararının katılan tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8 Ceza Dairesinin 11.12.2019 tarihli ve 2019/17821 Esas, 2019/14771 Karar sayılı kararı ile “Katılanın 116/997 parsel sayılı taşınmazı 19.02.2014 tarihinde satın aldıktan sonra taşınmaz içinde sanık tarafından 2006 yılında açılıp kullanılan sondaj kuyusunu kullanmaması konusunda ikaz etmesine karşın sanığın kuyuyu kullanmaya devam ettiği anlaşılmakla, hakkında mahkumiyet hükmü kurulması yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4…. 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapisten çevrili 3000 TL ve doğrudan verilen 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR
1-Dava konusu olay sanığın katılana ait … ilçesi … köyü 116 Ada 997 numaralı parselde bulunan taşınmazına sondaj kuyusu açarak tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.
2-Katılanın 116 Ada 997 numaralı parselde hissedar olduğu görülmüştür.
3-Soruşturma aşamasında teknik bilirkişiden rapor alınmış sanığın yapmış olduğu sondaj kuyusunun 116 Ada 997 parsel içinde bulunduğu tespit edilmiştir.
4-Sanık savunmasında suça konu sondaj kuyusunu katılanın babasının izniyle 2006 yılında açtığını, orman dairesine müracat … kullanım izni aldığını, sondaj kuyusunu halen kullandığını beyan etmiştir.
5-Katılan suça konu taşınmazın önceden 2 B arazisi olup babasının kulanımında olduğunu, sanığın sondaj kuyusu açtığını tam olarak tarihini bilmediğini,kendisinin suça konu taşınmazın tapusunu aldıktan sonra sanığın kullanımını istemediğini, ancak sanığın kullanmaya devam ettiğini beyan etmiştir.
6-Katılanın dava devam ederken … 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/781 E sayılı dosyasıyla sanık hakkında el atmanın önlenmesi davası açtığı görülmüştür.

IV. GEREKÇE
Katılanın 116/997 parsel sayılı taşınmazı 19.02.2014 tarihinde satın aldıktan sonra taşınmaz içinde sanık tarafından 2006 yılında açılıp kullanılan sondaj kuyusunu kullanmaması konusunda ikaz etmesine karşın sanığın kuyuyu kullanmaya devam ettiği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle…. 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2022 tarihli kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.02.2023 tarihinde karar verildi.