YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/26
KARAR NO : 2023/175
KARAR TARİHİ : 30.01.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama
KARARLAR : Mahkûmiyet
Küçükçekmece 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2019 tarihli ve 2013/282 Esas, 2019/885 Karar sayılı kararları ile hükümlüler …, …, … hakkında … ve …’ya yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (e) bendi, aynı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 2 kez 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına; hükümlü … hakkında …’a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezaların türü ve miktarı itibarıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olmaları sebebiyle 20.12.2019 tarihinde kesinleştikleri belirlenmiştir.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.11.2022 tarihli ve 2021/20703 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.12.2022 tarihli ve KYB-2022/139781 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.12.2022 tarihli ve KYB-2022/139781 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Kanun’un 86/2 ve 66/1-e maddelerine göre kasten basit yaralama suçunun asli zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu, dava konusu olayda suç tarihinin 03.04.2009 olduğu, sanık …’un ilk savunmasının alındığı tarihin 26.10.2011, sanık …’in ilk savunmasının alındığı tarihin 18.05.2011, sanık …’in ilk savunmasının alındığı tarihin 26.10.2011 ve sanık …’ün ilk savunmasının alındığı tarihin 18.05.2011 olduğu, sanıkların savunmalarının alınmasından başka zamanaşımını kesen başkaca bir sebebin bulunmadığı gözetilerek, 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin sanıkların savunmalarının alındığı tarihten kararın verildiği 20.12.2019 tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeksizin, sanıklar hakkında düşme kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;
“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”
Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.
2. Olay günü taraflar arasında çıkan tartışma neticesinde hükümlüler …, …, …’in bıçakla katılan …’i, Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Küçükçekmece Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan, 16.03.2010 tarihli adlî muayene raporlarında belirtildiği üzere;
“Batın sol alt kadranda 1,5 cm.’lik kesici-delici alet yarası, basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilir, hayati tehlikeye neden olmaz.”; bıçakla mağdur …’i, Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Küçükçekmece Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan, 03.04.2009 tarihli adlî muayene raporlarında belirtildiği üzere; “Parietal bölgede 4 cm.’lik kesi, basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilir, hayati tehlikeye neden olmaz.”; hükümlü …’ün katılan …’yi, Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Küçükçekmece Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan, 03.04.2009 tarihli adlî muayene raporlarında belirtildiği üzere; “Başın sol parietal bölgesinde 1*1 cm.’lik ödem, boynun sol yanında abrazyon, sternumun alt ucunda abrazyon, sağ el avuç içinde eski (kabukları soyulmuş) abrazyon, basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilir, hayati tehlikeye neden olmaz.” şeklinde yaraladıkları belirlenmiştir.
3. Hükümlüler Mehmet, İlhan, ve …’un, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi; hükümlü …’ın, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kalan yargılama konusu eylemlerini 02.04.2009 tarihinde işledikleri belirlenmiştir.
4. 5237 sayılı Kanun’un Dava zamanaşımı başlıklı 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümüne göre;
“Kanunda başka türlü yazılmış olan haller dışında kamu davası;
…,
…,
…,
(e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adlî para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl,
Geçmesiyle düşer.”
5. 5237 sayılı Kanun’un Dava zamanaşımı süresinin durması veya kesilmesi başlıklı 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası; “Kesilme halinde, zamanaşımı süresi ilgili suça ilişkin olarak Kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzar.” şeklinde düzenlemeye haizdir.
6. Hükümlüler…, …ve … hakkında açılan kamu davalarına konu suçların, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi kapsamında; hükümlü … hakkında açılan kamu davasına konu suçun, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası kapsamında bulunduğu ve 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerine tabi oldukları belirlenmiştir.
7. Bu açıklamalar ışığında dava zamanaşımı incelendiğinde; hükümlüler …ve …’ın 18.05.2011 günü, hükümlüler… ve …’un 26.10.2011 günü mahkemesince savunmalarının alındığı ve bundan sonra zamanaşımını kesen başkaca bir işlem bulunmadığından karar tarihi olan 20.12.2019 tarihine kadar 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereğince 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle davaların düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinden kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Hükümlüler …, …, … hakkında … ve …’ya yönelik kasten yaralama; hükümlü … hakkında …’a yönelik kasten yaralama suçlarından Küçükçekmece 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2019 tarihli ve 2013/282 Esas, 2019/885 Karar sayılı kararlarının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin hükümlülerin cezalarının kaldırılmasını gerektirdiğinden, hükümlüler …, …, … hakkında … ve …’ya yönelik kasten yaralama; hükümlü … hakkında …’a yönelik kasten yaralama eylemleri nedeniyle hükümlüler hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
30.01.2023 tarihinde karar verildi.