YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2007/1851
KARAR NO : 2007/3196
KARAR TARİHİ : 23.10.2007

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek 5.260.60.YTL’sı tazminatın ödeme tarihinden işleyecek temmerrüt faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili hizmet kusuruna dayalı olarak açılan davanın idari yargının görevli olduğunu kusur oranını kabul etmediklerini davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kabulü ile 5.260.60.YTL’sı tazminatın 5.5.2003 ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davacı davasını TTK.nun 1301. maddesinde yazılı halefiyet hakkına dayandırmıştır. Böyle bir davada sigortacı ödediği tazminatı değil, ödenmesi gerekli gerçek zarar miktarını zarar sorumlusundan isteyebilir. Davacı şirket dosyaya sunduğu belgelere göre sigortalı aracın tamirinin ekonomik olmayacağı kabul edilerek aracın piyasa değerinin 13.000.000.000.TL olarak kabul edildiği ve hasarlı hali ile 8.118.451.000.TL’na satıldığı anlaşılmaktadır. Bu hale göre aracın perte ayrılması halinde gerçek zararın tesbiti yönünde hususunda bilirkişiden gerekçeli ayrıntılı ve denetime açık ek rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.
SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 23.10.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.