YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/4501
KARAR NO : 2022/8301
KARAR TARİHİ : 24.11.2022
MAHKEMESİ : …ÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 10.04.2019 tarih ve 2018/166 E- 2019/113 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 19.02.2021 tarih ve 2019/1019 E- 2021/205 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Dr. … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 1954 yılından beri aralıksız olarak ‘‘PROFİLO’’ markası altında ticari faaliyetlerini sürdürdüğünü, elektronik aletler alanında yaygınlaştırdığı bu faaliyetlerini gelişen teknoloji ve tüketicilerin ihtiyaçları çerçevesinde ev güvenlik ve akıllı ev sistemleri için sürdürmek istediğinden yine ‘‘PROFİLO’’ ibareli dava konusu başvuruyu yaptığını, 2015/25289 numaralı başvurunun davalı kurumca 556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesi kapsamında kısmen reddeildiğini, bu karara karşı yapılan itirazın ise YİDK tarafından reddedildiğini, kararın hukuka aykırı bulunduğunu, zira müvekkili adına tescilli ‘‘PROFİLO’’ ibareli çok sayıda marka dolayısıyla müvekkilinin başvuru konusu ibare üzerinde müktesep hakkının bulunduğunu, redde mesnet markaların 09/10/1995 tarihli kısmi marka devir sözleşmesi ile müvekkili tarafından devredilen markalar olduklarını, devredilen marka kapsamının ‘‘mutfak havalandırma fanları, ticari soğutma gereçleri, su ve oda ısıtıcıları, klimaları ve bu gibi ürünlerin komponentlerini içeren esas ev gereçleri’’ ile sınırlandırıldığını ileri sürerek YİDK’nın 2018-M-1007 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu, müktesep hak koşullarının da oluşmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
İlk derece mahkemesince, davacıya ait 2015/25289 sayılı ‘‘PROFİLO+ŞEKİL’’ ibareli marka başvurusunun 9.sınıfa giren emtiası açısından 2011/46562 numaralı, 193798 numaralı, 95/015895 numaralı, 96/014687 numaralı ve 96/014689 numaralı markaları mesnet alınarak ve 556 sayılı KHK’nın 7/1-b bendine dayanılarak kısmen reddedilmiş ise de davacının 2004/38028 tescil sayılı ‘‘PROFİLO+ŞEKİL’’ ibareli aynı emtiaları kapsar tescilli markasının bulunduğu, dolayısıyla davacının müktesep hakka sahip bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne ve 2018-M-1007 sayılı YİDK Kararının iptaline karar vermiş, hüküm davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekilince istinaf edilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında 556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesi anlamında benzerlik olmakla birlikte davacı adına tescilli 2004/38028 sayılı marka ile dava konusu başvurunun asli unsurlarının aynı bulunduğu, başvuru kapsamından çıkarılan ev güvenlik ve akıllı ev sistemlerine ilişkin mallarla davacı adına tescilli önceki markanın kapsamında yer alan malların da aynı tür oldukları, davacının redde mesnet markalara yanaşma kastının da bulunmadığı, davacı yararına müktesep hak koşullarının oluştuğu 556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesinde öngörülen mutlak tescil engelinin müktesep hak nedeniyle aşılabileceğinin Yargıtay uygulaması ile kabul edildiği gerekçeleriyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir
Karar, davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekilince temyiz edilmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesi’nce verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi’nce esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi’ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 24.11.2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.