YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9306
KARAR NO : 2023/153
KARAR TARİHİ : 30.01.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tasarlayarak öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.08.1995 tarihli 1995/176 Esas, 1995/235 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında “Öldürmeye Tam Teşebbüs” suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanun’un 450 nci maddesi dokuzuncu fıkrası gereğince idam cezası ile cezalandırılmasına, 62 nci maddesi gereğince 20 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Yargıtay 1.Ceza Dairesinin 27/11/1995 tarihli 1995/12605 Esas ve 1995/12508 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilerek kesinleştiği anlaşılmıştır.
3. … 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2022 tarihli 2020/129 Esas ve 2020/277 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 82 nci maddesi (a) bendi, 35 inci maddesi ikinci fıkrası, 62 nci maddesi birinci fıkrası, 53 üncü maddesi gereğince 15 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Hükümlü müdafiinin temyiz isteği; beraat kararı verilmesi ve lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine vesaire ilişkindir.
III. GEREKÇE
A- Gerekçesizlik ve Dava Dosyasının Aslının Getirtilmesi Yönünden
Yargıtayın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaatin, suç oluşturduğu sabit görülen fiilin ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsîleştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan hüküm kurulması, 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmış olduğundan … 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.08.1995 tarihli 1995/176 Esas sayılı Dava Dosyasının aslı getirtilerek denetime elverişli şekilde hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet bulunmamıştır.
B- Kanun Maddesinin Yanlış Uygulanması Yönünden
Sanık hakkında 765 sayılı Türk Ceza Kanun’un 450 nci maddesi dokuzuncu fıkrası gereğince idam cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın eylemine uyan kanun maddesinin 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin birinci fıkrası (h) bendinde düzenlendiği, Mahkemece sanığın 82 nci maddesi birinci fıkrası (h) bendi uyarınca cezalandırılması gerektiği halde, sanığın 82 nci maddesinin birinci fıkrası (a) bendi uyarınca cezalandırılması suretiyle sanık hakkında yanlış kanun maddesinin uygulanması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.10.2022 tarihli 2020/129 Esas ve 2020/277 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
30.01.2023 tarihinde karar verildi.