Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2008/4994 E. 2009/1981 K. 31.03.2009 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/4994
KARAR NO : 2009/1981
KARAR TARİHİ : 31.03.2009

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVALILAR : …, … … …

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı … vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının işleticisi ve sigortacısı olduğu araçta yolcu olan müvekkilinin araç sürücüsünün tam kusurlu eylemi ile meydana gelen kaza sonucunda yaralandığını ileri sürerek, 100,00 YTL maddi ve 5.000,00 YTL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile, maddi tazminat talebini 16.801,00 YTL olarak artırmıştır.
Davalı … vekili,davacının gelirinin kanıtlanması gerektiğini, araç sürücüsünün kusurlu eylemi nedeni ile sorumlu tutulamayacağını, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı … vekili, müvekkilinin, poliçe limiti ile sorumlu olduğunu savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın meydana gelmesinde davacının kusuru bulunmadığı, araçta hatır için taşınmadığı, Adli Tıp Kurumu raporuna göre % 4,2 oranında daimi maluliyete uğradığı gerekçesi ile, bilirkişi raporu hükme esas alınarak, davanın kısmen kabulüne, 16.801,00 YTL maddi tazminatın davalılardan,

sigorta şirketi için dava tarihinden, davalı … yönünden kaza tarihinden itibaren işleyecek faizi ile tahsiline, manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 1.500,00 YTL’nin davalı …’dan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı … vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. B.K’nun 46. maddesi uyarınca, cismani zarara uğrayan kişi tamamen ve kısmen çalışma gücü kaybından doğan zararını talep edebilir. Sürekli çalışma gücü kaybına neden olan yaralanmalarda, kazadan sonraki iyileşme sürecinde oluşan maddi zarar, elde edilen gelirin tamamından yoksunluk olduğu halde, iyileşme süreci sonunda oluşacak sürekli-kısmi çalışma gücü kaybından doğan zarar, elde edilecek gelirin, çalışma gücü kaybı oranına karşılık gelen kısmıdır. Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen rapora göre, davacının % 4,2 oranında sürekli çalışma gücü kaybına uğradığı belirlenmiş olup, bu oran dikkate alınarak bilirkişi tarafından hesaplanan sürekli çalışma gücü kaybına ilişkin maddi tazminatın hükme esas alınmasında herhangi bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Ne var ki, davacının iyileşme sürecine ilişkin olarak alınan raporlar birbiri ile çelişkilidir. Ankara … Başkanlığı tarafından düzenlenen raporda, davacının 6 ay süre ile iş göremez halde kaldığı belirtilmiş olduğu halde, Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen 14.09.2007 tarihli raporda davacının çalışma gücüne ulaşana kadar devam eden iyileşme sürecinin 4,5 aya kadar uzayabileceği belirtilmiştir. O halde mahkemece, dosyadaki sağlık raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Kurumu’ndan yeni bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, anılan çelişki giderilmeden davacının 6 ay süre ile çalışamadığının kabulüne göre belirlenen maddi tazminat tutarının hükme esas alınması doğru bulunmamıştır.

3-Ayrıca, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının 2005 yılındaki gelirinin asgari ücrete oranı belirlenirken maddi hata yapılarak 1.74 olması gerekirken, yerine 1.76 değeri bulunmuş ve hesaplama bu katsayı üzerinden yapılmıştır. Mahkemece, anılan bu husus da gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı … yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı …’a geri verilmesine, 60.00.-TL temyiz başvuru harcının temyiz eden davalı …’dan alınmasına 31.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.