Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2007/3007 E. 2008/317 K. 28.01.2008 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2007/3007
KARAR NO : 2008/317
KARAR TARİHİ : 28.01.2008

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı … vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca, davalıların maliki ve sürücüsü oldukları aracın tam kusurlu çarparak hasara neden olduğunu ileri sürerek, sigortalısına ödediği 5.420.73 YTL tazminattan, davalıların trafik sigorta şirketinden tahsil edilen 2.750.00 YTL’nin mahsubu ile bakiye 2.670.73 YTL’nin ödeme gününden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.
Davalı … vekili, müvekkiline ait araç diğer davalı tarafından çalındıktan sonra kazanın meydana geldiğini ve doğan zarardan müvekkilinin sorumlu olmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.
Davalı …’a, dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilememiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı … hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına; davalı … aleyhindeki davanın ise kısmen kabulü ile, 1.620.78 YTL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte bu davalıdan tahsiline, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı … vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Davacı vekilinin temyizi kısmen red kararının doğru olmadığına ilişkindir.
7.10.2004 tarih, 25606 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun ile HUMK’na eklenen ek madde 4 ile aynı yasanın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2006 tarihinden itibaren 1.090.00YTL’ye çıkarılmıştır.
Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi gerekmiştir.
2- Davalı … vekilinin temyizine gelince;
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı … vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemlerinin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı … vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 63.52.-YTL kalan onama harcın davalı …’dan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde davacı’ya geri verilmesine 28.1.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.