Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2007/1124 E. 2007/1304 K. 17.04.2007 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2007/1124
KARAR NO : 2007/1304
KARAR TARİHİ : 17.04.2007

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı …. vekili ile davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta, meydana gelen 6.518.000.000 TL’sı hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, zorunlu mali mesuliyet sigorta şirketi tarafından ödenen 2.000.000.000 TL’nın mahsubu ile kalan 4.518.000.000 TL’sıtazminatın davalı ihtiyari mali mesuliyet sigorta şirketi …. 3.768.000.000 TL’den sorumlu olmak üzere ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.
Davalı …. vekili 3.768.000.000 TL tazminatı ödeyeceklerini, diğer davalı …. kazaya karışan aracın finansal kiralama sözleşmesi ile kiralandığını Finansal kiralama yasasının 9. maddesi gereğince sorumlu olmadıklarını savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı … hakkında açılan davanın atiye bırakılması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar hakkında açılan davanın kısmen kabulü ile 4.100.00 YTL’den davalı …. 3.768.00 YTL …Finansal Kiralama şirketi 750.00 YTL ile sorumlu olmak üzere davalı ve dahili davalılardan 17.4.2003 tarihinden işleyecek yasal faizi ile müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı …. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
7.10.2004 tarih ve 25606 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun ile HUMK’na eklenen ek madde 4 ile aynı yasanın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2006 tarihinden sonra 1.090.00 YTL’na çıkarılmıştır.
Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadi Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin hükmün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 17.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.