YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2007/10026
KARAR NO : 2007/11809
KARAR TARİHİ : 15.10.2007

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 03.11.2004 gününde verilen dilekçe ile geçit … tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.04.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R

Davacı, genel yola çıkışı olmayan paydaşı bulunduğu 48 parsel sayılı taşınmazı yararına, davalılar murisi adına kayıtlı olduğu bildirilen 195 parsel sayılı taşınmazdan geçit … kurulmasını istemiş; davalılar davanın reddini savunmuş; Mahkemece 48 parsel yararına, davalılar murisine ait olduğu bildirilen 195 parsel üzerinden geçit … tesisine karar verilmiştir. Hükmü davalılar vekili temyiz etmiştir.
Davacının paydaş olduğu 48 parsel numaralı taşınmazın genel yol ile sınır irtibatı bulunmaması nedeniyle mutlak geçit ihtiyacı içersinde olduğu açıktır. Davacı husumeti 195 parsel numaralı taşınmaz malikinin mirasçıları olduğunu bildirdiği davalılara yöneltmiştir. Getirtilen tapu kaydına göre 195 parsel … oğlu, … adına kayıtlıdır. Toplanan delillerden bu kayıt maliki ile davalılar arasındaki soy bağı ilişkisi anlaşılamamaktadır. Yükümlendirilen 195 parselin dava tarihindeki maliklerinin tümüne husumet yöneltilip yöneltilmediğinin, 195 parsel malikinin nüfus idaresinden verasetine esas teşkil edecek aile nüfus tablosunun istenerek denetlenmesi gerekir.
Bundan ayrı; hükmü temyiz eden davalılar vekilinin dilekçesinde belirttiği ve başka taşınmazlar yararına geçit ihtiyacı için açıldığı anlaşılan ( Denizli 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/506 esas ve Denizli 1. Asliye
Hukuk Mahkemesinin 2004/706 esas sayılı dosyaları ) davalar nedeniyle çizilen krokiye göre, davacının paydaşı olduğu ve yararına geçit … tesisini istediği 48 parselin bitişiğinde bulunan 50 ve 51 parsellerden yada ikisinin ortak sınırından geçit kurulup kurulamayacağı ayrı bir seçenek olarak ele alınarak, iki geçit yeri böylece kıyaslanıp, uygun geçidin buna göre saptanması gerekir. Bu nedenle davacıya 50 ve 51 parsel malikleri aleyhlerine ayrı bir dava açtırılarak eldeki dava ile birleştirme keyfiyeti göz önünde tutulmalı, toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm verilmelidir. Eksik inceleme ve araştırma ile hüküm tesisi doğru görülmemiş olup hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 15.10.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.