Yargıtay Kararı 5. Ceza Dairesi 2021/9610 E. 2022/14926 K. 26.12.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9610
KARAR NO : 2022/14926
KARAR TARİHİ : 26.12.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Suç tarihinde … Belediyesinde Başkan vekili olarak görev yapan sanıkların, katılana komşu olan kişilerce yol geçirilmesi amacıyla bağışlanan taşınmazların üzerine istinat duvarı yaptıkları halde katılan tarafından aynı amaçla bağışlanan taşınmazın üzerine istinat duvarı yapmadıkları ve bu suretle ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işledikleri kabul edilerek mahkumiyetlerine karar verilmiş ise de; sanıkların aşamalarda istikrarlı olarak katılana karşı herhangi bir ayrımcılık yapmadıklarını savunmaları, katılan tarafından taşınmazından yol geçirilmesine dair belediyeye verilmek üzere düzenlenmiş olan taahhütnamede yol geçirilmesi karşılığında belediyenin istinat duvarı yapacağına ilişkin herhangi bir şart bulunmaması, bu durumun varlığı halinde dahi eylemin hukuki ihtilaf niteliğinde bulunduğu, mahkemece sanıkların eylemleri nedeniyle oluştuğu kabul edilen objektif cezalandırma şartı olan kamu zararının varsayımsal olarak kabul edilmesi nedenleriyle sanıkların beraatleri yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,
Kabule göre de;
Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının Resmi Gazete’nin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı nüshasında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK’nın 53/1. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılması lüzumu,
Yüklenen suçu TCK’nın 53/1-a madde-fıkra-bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanıklar hakkında aynı Kanun’un 53/5. maddesi gereğince, ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasından yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 26/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.