YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/7506
KARAR NO : 2022/15390
KARAR TARİHİ : 05.12.2022
… adına Av. … ile 1-… adına Av. … 2-… adına Av. … … arasındaki dava hakkında … 36. İş Mahkemesinden verilen 09/02/2018 günlü ve 2016/213-2018/100K. sayılı hükmün 21. Hukuk Dairesinin 14/02/2019 tarih ve 2018/3312-2019/963K sayılı ilamı ile Onanmasına karar verilmiştir. Davalı Kurum vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
1-Davalı Kurum vekili karar düzeltme dilekçesi ile, gerekçe ile hüküm çeliştiğini belirterek maddi hata yapıldığı gerekçesiyle kararın düzeltilmesi talebinde bulunduğu anlaşılmaktadır. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesinin son fıkrasında, iş mahkemelerinden verilen hükümlerin Yargıtay tarafından incelenip karara bağlanmasından sonra bu kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamayacağı öngörülmüş ise de Mahkeme kararının incelemesinde, hükmün gerekçe kısmında “bordro ve banka kayıtlarıda karşılaştırılarak 1989 / 3 dönemde 4 gün, 2001/3 – 2006/5 dönem arasında 433 gün olmak üzere toplamda 437 gün çalışmasının eksik bildirildiği” tespit edildiği halde hüküm kısmında ise “2002/2 dönemde 11 gün, 2002/3 dönemde 23 gün, 2003/1 dönemde 60 gün, 2003/2 dönemde 6 gün, 2003/3 dönemde 27 gün, 2004/1 dönemde 60 gün, 2004/11 dönemde 6 gün, 2004/12 dönemde 16 gün, 2005/1 dönemde 8 gün, 2005/2 dönemde 13 gün, 2005/3 dönemde 19 gün, 2005/4 dönemde 17 gün, 2005/5 dönemde 8 gün, 2005/11 dönemde 15 gün, 2005/12 dönemde 18 gün, 2006/1 dönemde 4 gün, 2006/2 dönemde 12 gün, 2006/3 dönemde 18 gün, 2006/4 dönemde 16 gün, 2006/5 dönemde 8 gün” olmak üzere 365 gün eksik bildirim tespiti yapıldığı aynı şekilde hüküm kısmında 365 gün eksik güne karar verildiği halde son kısmında 437 gün eksik gün tespitine şeklinde, gerekçe ile hüküm ve hükümde kendi içerisinde çelişkili olmak üzere karar verildiği anlaşılmış olup davalı Kurum vekilinin maddi hata dilekçesi şeklindeki karar düzeltme istemi niteliğini taşıyan başvurusunun kabulüne karar verilerek 21. Hukuk Dairesinin 14/02/2019 tarih ve 2018/3312-2019/963K sayılı onama ilamının kaldırılmasına,
2- Hukuk Muhakemesi Kanunu’nun 297. maddesinde hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği düzenlenmiş olup, gerekçe ile hüküm arasında ve hükümde kendi içerisinde çelişkili olacak şekilde karar verilmesi isabetsiz görülmüştür.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.